[1]. علیرضا ازغندی،
روابط خارجی ایران (دولت دستنشانده)، تهران، نشر قومس، 1382، صص 41-42.
[2]. ریچارد استوارت،
آخرین روزهای رضاشاه، ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران، انتشارات معین، 1370، ص 84.
[3] . علیرضا ازغندی، همان، صص 238-239.
[4]. Mark J. Gasiorowski,
U.S. Foreign Policy and the Shah: Building a Client State in Iran, Cornell University Press, 1991, p.5-15.
[5]. امیرحسین وزیریان، «تحلیل سیاست رژیم پهلوی در منطقه خلیج فارس»،
دانش سیاسی، ش 19 (بهار و تابستان 1398)، صص 277-280.
[6] . حمیدرضا راهی و محمدرضا شیخ طاهری، «نگاهی به رابطه فرهنگ و جامعه در دوره پهلوی دوم»،
مطالعات سیاسی و اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران، ش 4 (1401)، صص 120-142.
[7] . شادی معرفتی، «از تولد تا مرگ رستاخیز»،
تجارت فردا، ش 526 (7 مهر 1403).
[8] . فرد هالیدی،
دیکتاتوری و توسعه سرمایهداری در ایران، ترجمه فضلالله نیکآئین، تهران، انتشارات امیرکبیر، ص 287.
