روزشمار ۱۰ تیر ۱۳۴۸، ما را به دنیایی از تضادهای شدید میبرد؛ روزی که در آن دولت از یکسو با اجرای قانون جدید، مجازات اعدام را برای قاچاقچیان مواد مخدر و فراریان از خدمت پیشبینی میکند و از سوی دیگر، لغو روادید سفر به ایتالیا و هفده کشور دیگر را جشن میگیرد. در این روز، تهران میان «پاکسازی ادارات از عناصر ارتجاعی» و «شکایت مدیرعامل شرکت واحد از چالههای شهر» دستوپا میزند و نمایندگان مجلس در میان گزارشهای محرومیت شهرستانها، از گران شدن اجارهخانهها گلایه میکنند. در حاشیه این وقایع داخلی، مرگ مشکوک موسی چومبه در زندان الجزایر، موجی از بحثهای دیپلماتیک را در سازمان ملل و واشنگتن برانگیخته است. این یادداشت، بازخوانی دقیق یک روز پیچیده از تاریخ ایران است








