[1].
آیتالله حاج شیخ مهدی ربانی املشی به روایت اسناد ساواک، ص 126؛
شهید حجتالاسلام محمد منتظری به روایت اسناد ساواک، ص 97؛
شهید آیتالله دکتر محمد مفتح به روایت اسناد ساواک، ص 183؛
شیخ حسین لنکرانی به روایت اسناد ساواک، ص 179.
[2].
آیتالله العظمی سیدشهابالدین مرعشی نجفی به روایت اسناد ساواک، ج 2، ص 421.
[3].
آیتالله العظمی حاج سیدمحمدرضا گلپایگانی به روایت اسناد ساواک، ج 2، ص 195.
[4].
پایگاههای انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک؛ مسجد جلیلی تهران، ص 184؛
حجتالاسلام حاج شیخ عباسعلی اسلامی به روایت اسناد ساواک، ص 328.
[5].
اطلاعات، 28 اردیبهشت ۱۳۴۸، صص 1 و 4؛
آیندگان، 28 اردیبهشت 1348، صص 1 و 12؛ بهرغم اظهارات و ادعای شاه درباره جذب مغزها برای توسعه و آبادانی ایران آمار حکایت از آن دارد که در این دوره هر کس فرصت مییافت ایران را برای تحصیل در خارج ترک میکرد و دیگر به کشور نیز باز نمیگشت. تا قبل از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نخبگان کشور پس از اتمام دوره تحصیلی خود در غرب، به کشور بازمیگشتند، اما با شروع دور تازه حضور آمریکا در ایران، سیاستها، برنامهها و جریان رشد اقتصادی یکی از سمتگیریهای خود را متوجه تربیت متخصصان در خارج از مرزهای کشور کرد. جرقههای انقلاب اسلامی، که از دهه ۱۳۴۰ آغاز شده بود، موجب افزایش تنشهای سیاسی و ناآرامیهای دانشجویی در سالهای دهه ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ و نیز ناتوانی دانشگاهها در پذیرش روزافزون دانشآموختگان دبیرستانها شد و خروج نخبگان ایرانی را سرعت بخشید بهگونهای که در دهساله ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ حدود هفتصدهزار نفر از نخبگان علمی و مدیریتی از کشور خارج شدهاند. در سال تحصیلی 13۵۷-13۵۶ نزدیک به صدهزار دانشجوی ایرانی در خارج از ایران مشغول تحصیل بودند که از این تعداد ۳۶ هزار و ۲۲۰ نفرشان در آمریکا و بقیه در دیگر کشورها تحصیل میکردند. در آستانه انقلاب بیشتر متخصصان وابسته به رژیم پهلوی شاغل در نهادهای دولتی در گروه سنی بالا اقدام به مهاجرت کردند.
رک: «تاریخ ۶۰ ساله فرار مغزها»، روزنامه
دنیای اقتصاد، 16 خرداد 1395.
[6].
اطلاعات، 28 اردیبهشت ۱۳۴۸، ص 4.
[9]. همانجا؛
آیندگان، 28 اردیبهشت 1348، صص 1 و 12.
[10].
اطلاعات، 28 اردیبهشت ۱۳۴۸، ص 17.
[15]. همانجا؛
آیندگان، 28 اردیبهشت 1348، ص 12.
[16].
اطلاعات، 28 اردیبهشت ۱۳۴۸، ص 17.