ایران، مقاومت فلسطینی را خوداتکا کرد

پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهشکده تاریخ معاصر؛

جریان امروزِ جریان مقاومت فلسطین، در پی وقایع متنوع و متکثرِ پس از «طوفان‌الاقصی»، چه شرایطی دارد؟

بسم الله الرحمن الرحیم. در یک کلام باید بگویم که مسیر مقاومت فلسطین هیچ‌گاه متوقف نشده و نخواهد شد. عملیات طوفان‌الاقصی، نقطه اوج این مقاومت را به نمایش گذاشت؛ عملیاتی که نه یک تصمیم ناگهانی، بلکه حرکتی بود که در نتیجه مدت‌ها محاسبه و تلاش رزمندگان مقاومت صورت گرفت. البته اگر اتحاد نیروهای جبهه مقاومت و حمایت‌های آنها طی سال‌ها از مردم ما نبود (به‌ویژه جمهوری اسلامی ایران که با پشتیبانی‌های همه‌جانبه خود از ملت فلسطین، دراین‌باره نقش برجسته‌ای را ایفا کرد) این اتفاق بزرگ حاصل نمی‌شد و مقاومت فلسطین نمی‌توانست چنین ایستادگی عظیمی از خود نشان دهد. امروزه شاهدیم که رژیم صهیونیستی در غزه، در ایجاد فاجعه انسانی حدی نمی‌شناسد، اما مردم این باریکه کوچک با استقامتی ستودنی، همچنان در مقابل ماشین جنگی اسرائیل ایستاده‌اند و پشت فرزندان مبارز خود را خالی نمی‌کنند.

دیدگاه شما نسبت به طرح‌ کوچ اجباری فلسطینیان از غزه چیست؟

این طرح در برابر اراده ملت فلسطین، محکوم به شکست است. با فجایعی که اسرائیل در غزه رقم می‌زند، قاعدتا اهالی این منطقه می‌بایست پیش از اینها تصمیم به ترک وطنِ خود می‌گرفتند، اما این مردم به سرزمین و زادگاه خویش وفادارند؛ لذا هیچ‌گونه فشار، محاصره و طرحی که در خارج از مرزهایشان و از سوی بیگانه برای آنان برنامه‌ریزی شده باشد، نمی‌تواند ایشان را به ترک خانه و کاشانه خویش مجبور کند. اگر مردم ما آن‌قدر خسته شده بودند که به فکر مهاجرت بیفتند، مصر بهترین گزینه برای آنها بود و حتما این کار را انجام می‌دادند، اما من به‌عنوان دبیرکل جنبش جهاد اسلامی ــ همان طور که بارها بیان کرده‌ام ــ به شما اطمینان می‌دهم که هیچ ترسی از چنین نقشه‌هایی نداریم و هرگز به کوچ اجباری تن نخواهیم داد، همان‌گونه که تا به حال نداده‌ایم.

نقش جمهوری اسلامی ایران را در توفیق عملیات «طوفان‌الاقصی»، تا چه میزان مؤثر می‌بینید؟ این نقش در کدام ابعاد ایفا شد؟ و چگونه توانست معادلات میدان را تغییر دهد؟

مهم‌ترین دستاوردی که ایران برای مقاومت به ارمغان آورد، انتقال تکنولوژی دفاعی بود که چیزی فراتر از ارسال سلاح محسوب می‌شود. انتقال تجربیات در ساخت موشک‌ها، خمپاره‌ها و سلاح‌های دستی، یک تحول راهبردی بود که تکیه بر توان داخلی را برای مقاومت فلسطین ممکن کرد. این امر باعث شد مقاومت در شرایط محاصره چندین‌ساله، به‌جای تکیه بر کمک‌های مقطعی، به تولید بومی روی آورد و بتواند در نبرد طوفان‌الاقصی، با امکانات محدود در برابر اسرائیل ــ که از کمک‌های بی‌وقفه آمریکا برخوردار است ــ بایستد و چشم دنیا را به خود خیره کند! البته از نقش جنبش حزب‌الله لبنان و نیز ملت ایثارگر یمن و جنبش انصارالله، که در نبرد طوفان‌الاقصی مردانه در کنار ما ایستادند، نباید غافل بود

و آن را نستود.

وحدت میدان‌ها، چقدر بر مقاومت مردم فلسطین مؤثر بوده و خواهد بود؟

البته ما مطمئنیم که همه ملت‌های منطقه، حامی ملت مظلوم فلسطین هستند و مواضع حکومت‌هایشان لزوما بیانگر احساسات آنها نیست، اما در این میان حزب‌الله لبنان، ملت مقاوم یمن و از همه مهم‌تر جمهوری اسلامی ایران، بیشترین حمایت را از مردم فلسطین داشته‌اند. حزب‌الله همواره در کنار هم‌وطنان ما حضور داشته و هیچ‌گاه از انتقال تجارب خود به نیروهای مقاومت دریغ نکرده است؛ همین طور برادران انصارالله یمن، که در طوفان‌الاقصی، نقش چشمگیری در برابر اسرائیل ایفا کردند. برادران و خواهران ما در این کشور، درحالی‌که خود در محاصره هستند، از خوراک روزانه خود صرف نظر می‌کنند تا به ما کمک کنند! قطعا این امر، پدیده‌ای بسیار دلگرم‌کننده برای ملت ماست و هیچ‌گاه از خاطر تاریخی‌اش پاک نخواهد شد؛ کما اینکه در عملیات‌های انجام‌شده، بارها شاهد بوده‌ام که رزمندگان ما در میدان نبرد، نام «عبدالملک الحوثی» را به نشانه قدردانی بر روی خمپاره‌ها حک می‌کردند! قطعا این ارتباط عمیق یک‌شبه حاصل نشده، بلکه طی سال‌ها برنامه‌ریزی و تلاش رهبران عرصه مقاومت به‌دست آمده است. لرزه‌ای که حماس در 7 اکتبر بر پیکره رژیم غاصب اسرائیل وارد کرد حاصل این اتحاد بود. عملیات طوفان‌الاقصی، هیمنه رژیم صهیونیستی را که همواره ادعای شکست‌ناپذیری داشت، فرو ریخت و این کم دستاوردی نیست.

چرا رژیم صهیونیستی از نبرد طوفان‌الاقصی، به‌عنوان یک «جنگ وجودی» و مصافی بر سر بقا یا نابودی خویش نام می‌برد؟

ما فکر می‌کنیم که این نام‌گذاری، صرفا یک توصیف نظامی نیست، بلکه نشان از حقیقتی بیرونی دارد. همه متوجه شده‌اند که روایت صهیونیستی از رویدادهای جاری در میدان، به‌رغم تمام تلاش‌های تبلیغاتی غرب و سازش‌های سیاسی در منطقه، همواره پوچ، شکننده و مخدوش بوده است. این رژیم بر لایه‌ای از توهمات بنا شده که تنها با تکیه بر برتری نظامی و حمایت‌های خارجی پنهان می‌ماند. آنچه این شکنندگی را مضاعف کرده، تداوم مقاومت ملت فلسطین است که هرگز این رژیم اشغالگر را رسمیت نمی‌شناسد و به آن اجازه نخواهد داد که ریشه‌اش را در خاک فلسطین تثبیت کند. چیزی که این حقیقت تلخ را برای صهیونیست‌ها بیش از پیش آشکار کرد، عملیات غیرمنتظره و حتی غیرقابل باورِ طوفان‌الاقصی بود. رویداد ۷ اکتبر، تنها یک عملیات نظامی نبود، بلکه یک ضربه راهبردی به توهمِ شکست‌ناپذیری اسرائیل بود که تمام روایت‌های صهیونیستی درباره امنیت مطلق و قدرت بی‌چون و چرای او را که تحت حمایت تمام‌عیار آمریکا و غرب ــ چه در میدان تجهیزات و چه در میدان روایت ــ قرار دارد، متلاشی کرد. همین اتفاق بزرگ بود که غرب را برای حمایت از اسرائیل به تکاپو انداخت. حضور سراسیمه بایدن و سران غربی در اراضی اشغالی، یک اقدام اضطراری برای جلوگیری از فروپاشی کامل عصبی و تسلیحاتیِ این رژیم بود، اما حقیقت این است که وقتی لرزه بر بنیادهای یک موجودیت می‌افتد، تجهیزات نظامی شاید بتوانند جنگ را طولانی کنند، اما نمی‌توانند ترسِ نابودی را از قلب یک رژیم جعلی پاک کنند؛ اتفاقی که حتی اکنون و به‌رغم تمامی سبعیت اسرائیلی‌ها، مشهود و محسوس است.

پرونده فلسطین

https://iichs.ir/vdciwvar.t1aqv2bcct.html

«رضایت ولی فقیه»، برای او مهم‌ترین مسئله بود

ستاینده دانش و ارزش امام مجاهدان

او ترجیح می‌داد در گمنامی خدمت کند

آقای بهشتی خبر داد که مجاهدین کمونیست شده‌اند!

واعظ و رهبر نهضت آزادیستان