در دنیای پرهیاهوی سیاست، کسانی هستند که نه با فریاد، که با کلمه تغییر می‌سازند. محمدجواد باهنر، یکی از این چهره‌ها بود؛ مردی که در سال‌های سخت سرکوب و سانسور، به جای تقابل مستقیم و زودگذر، مسیری زیرکانه را برگزید. او سیاست را در کلاس درس، صفحات کتاب و میان مردم مسجد گشت. این داستان، روایت مردی است که پیش از آنکه به جایگاهی رسمی برسد، زیرساخت‌های فکری یک جنبش را بنا کرد؛ مسیری که از بازداشت‌های مکرر گذشت اما به شکست نپیوست