مطالب مرتبط با واژه 'قرارداد نفتی 1933 (1312)'

    سیدمصطفی تقوی در همایش ملی «هشتادمین سالگرد اشغال ایران و سقوط رضاخان»:

    رضاخان مبتکر مدرنیزاسیون و پدر ایران نوین نیست (گزارش تفصیلی روز نخست همایش ملی هشتادمین سالگرد اشغال ایران و سقوط رضاخان)

    دکتر سیدمصطفی تقوی در همایش ملی «هشتادمین سالگرد اشغال ایران و سقوط رضاخان» اظهار کرد: رضاخان مبتکر مدرنیزاسیون و پدر ایران نوین نیست
    1400/6/22 17:10

    مذاکراتِ ایران و انگلیس پیرامون امتیازنامه دارسی در دوره پهلوی اول؛

    مذاکره یا بازیِ سیاسی انگلیس و رضاشاه؟

    برخی همچون محمد مصدق معتقد بودند که این اقدام رضاشاه و الغای قرارداد دارسی یک صحنه‌سازی سیاسی از طرف خود رضاشاه و دولت انگلیس برای تمدید قرارداد بود...
    1400/5/4 15:24

    چگونه رضاشاه در مذاکرات قرارداد 1933، شرایط انگلیسی‌ها را پذیرفت؟

    برگ برنده انگلیسی‌ها در مذاکره نفتی با رضاشاه

    در مذاکرات مربوط به قرارداد نفتی 1933م، یکی از خواسته‌هایی که انگلیسی‌ها بر آن پافشاری می‌کردند و تیم مذاکره‌کننده ایرانی و در رأس آن رضاشاه، با آن مخالف بودند تمدید مدت قرارداد بود، اما درحالی‌که انتظار می‌رفت به همین دلیل، مذاکرات به بن‌بست برسد، به‌ناگاه رضاشاه تغییر موضع داد و این خواسته را پذیرفت. این تغییر ناگهانی تصمیم شاه از کجا ناشی می‌شد و جان کدمن در آن چه نقشی داشت؟
    1399/12/26 14:30

    بررسی مفاد قرارداد نفتی 1933(1312)؛

    تفاوت‌های قرارداد 1933 با قرارداد دارسی

    در روز ۱۰ آذر ۱۳۱۱، نمایندگان مجلس شورای ملی، پس از آنکه رضاشاه پرونده نفت را در آتش بخاری انداخت، لغو امتیازنامه نفتی دارسی را تصویب کردند. اما در پی این کار و اعتراضات انگلستان، ادوارد بنش به عنوان میانجی، دو طرف را ترغیب به مذاکرات مستقیم برای تدوین امتیازنامه‌ای جدید کرد که نتیجه آن قرارداد ۱۹۳۳ بود
    1399/9/9 11:00

    بررسی اخراج انگلستان از سرزمین‌های نفت‌خیز جنوب؛

    خلع ید چگونه اجرا شد؟

    علت وقوع کودتای 28 مرداد، اجرای قانون خلع ید انگلستان از شرکت نفت ایران و انگلیس و درواقع پایان انحصار انگلستان بر صنعت نفت ایران بود. خلع ید در اصطلاح حقوقی به معنی خاتمه دادن به تسلط کسی است که با زور و اجبار، ملک دیگری را تصرف نموده است. این قانون درمورد نفت ایران در زمان نخست‌وزیری مصدق اجرا شد
    1398/5/23 09:03

    پیامدهای سیاسی، اقتصادی حضور دولت بریتانیا در جنوب؛

    «شرکت نفت ایران و انگلیس» یا «شرکت نفت انگلیس در ایران»؟

    اهمیت امتیاز نفتی به‌حدّی بود که انگلیس در سال 1914 برای تسلط کامل بر نفت جنوب، بخش مهمی از سهام شرکت یعنی 51 درصد را خریداری کرد و طی قراردادی عملاً تمام شرکت را در اختیار گرفت. به این ترتیب به تعبیری «امنیت و قدرت امپراتوری که متکی به ناوگان دریایی بود مستقیماً به وجود چاههای ایران وابسته شد».
    1397/9/27 06:00

    به مناسبت اعلام لغو قرارداد دارسی؛

    سیاست اعلامی رضاشاه؛ طرح متفاوت از سیاست اعمالی

    در جریان لغو امتیاز دارسی اداره شهربانی به جراید تهران اطلاع داده بود که سرمقاله شماره‌های آینده روزنامه‌های خود را اختصاص به مضار امتیازنامه دارسی دهند و به‌شدت از آن انتقاد کنند. همچنین جامعه مطبوعات اعلامیه‌ای صادر کرد که در آن لغو قرارداد دارسی به‌عنوان یک «قدم بزرگ»، صفحه پرافتخاری در تاریخ ایران باستان باز کرد.
    1397/9/10 06:00

    رضاخان با لغو قرارداد دارسی به دنبال چه بود؟

    تبانی نفتی با ژست ملی

    در ماجرای قرارداد 1933 ظاهر قضیه نشان می‌داد که ایران بر احاقه حقوق خود پافشاری کرده و حاضر به عقب‌نشینی از موضع انتقادی خود نسبت به قرارداد دارسی نیست، اما تقی زاده در خاطرات خود تعریف می‌کند با اینکه رضاخان دستور داده بود، داور به ژنو برود اما از رفتارش تزلزل نسبت به ادامه تخاصم علیه شرکت نفت مشخص بود برای همین به‌زودی دستور داد که با این شرکت تفاهم‌نامه‌ای امضا شود...
    1397/5/15 06:00

    به مناسبت سالمرگ سیدحسن تقی زاده؛

    روشنفکر شبه مدرن

    ادعاهای تقی‌زاده بحثهای زیادی را به دنبال داشت و گزاره «سراپا غربی شدن» به مهمترین و مناقشه انگیزترین گزاره تاریخ روشنفکری ایران تبدیل شد و از آن زمان به بعد این نوع تفکر به عنوان وجه تمایز روشنفکر شبه مدرن از دیگر روشنفکران تلقی می‌شود.
    1396/11/5 12:00

    فراز و فرود درآمد شرکت نفت ایران و انگلیس

    سفره‌ای که برای انگلیس پهن بود!

    کل درآمد نفتی ایران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی حدود 140 میلیارد دلار بوده است که بخش عظیمی از آن متعلق به شرکتهای فعال خارجی در این عرصه و به ویژه شرکت نفت ایران و انگلیس بوده است.
    1395/10/8 11:47
12

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.