داد و بی‌داد مکن!

داد و بی‌داد مکن!

ای نسیم این‌همه از بهر وطن یاد مکن        داد و بی‌داد مکن ...

"ای نسیم این‌همه از بهر وطن یاد مکن        داد و بی‌داد مکن

از برای وکلا زمزمه بنیاد مکن                      داد و بی‌داد مکن

دیدی آخر به زرنگی همه را گول زدم            گول با پول زدم

پس ز مشروطه ایران دل خود شاد مکن       داد و بی‌داد مکن

اختیارات خوانین و رعیت زمن است             اکثریت زمن است

من وکیلم تو در این معرکه فریاد مکن           داد و بی‌داد مکن

خانه‌زادان من این شهر زیاد است زیاد          همه چون ابن زیاد

یاد از کوفه و از بصره و بغداد مکن                داد و بی‌داد مکن

اندر این کار ز بس پول به ملت دادم             کار صورت دادم

هیچ با گوشه کنایه به من ایراد مکن            داد و بی‌داد مکن

من به حمال و گدا داده‌ام اندر تهران             هر یک پنج قران

تا که کاندید شوم مسئله را یاد مکن            داد و بی‌داد مکن

مشکل از پول گشاده شود این را بنویس      نه ز سرباز و پلیس

پیش شیرین‌دهنان صحبت فرهاد مکن         داد و بی‌داد مکن

مست پولند همه خلق چه برنا و چه پیر       چه وکیل و چه وزیر

مفلسان را تو در این مرحله تعداد مکن         داد و بی‌داد مکن

کی مقابل شود ارواح فقیر و فقرا                با وزیر و وزراء  

نقطه را با قلمت داخل اعداد مکن               داد و بی‌داد مکن

تو مپندار که از خلق جدائی دارم                 من فدائی دارم

اندرین دعوت من منع به افراد مکن              داد و بی‌داد مکن

دیدی آخر شدم این دفعه من از پول وکیل     خوشگل و خوب و شکیل

چون تو شاگرد شدی بحث باستاد مکن       داد و بی‌داد مکن و

خوب پیدا همه اسباب میسر کردم              خلق را خر کردم

من سوار خرم امروز تو فریاد مکن                داد و بی‌داد مکن

من در اینجا سه نفر نوکر کاری دارم             بهر یاری دارم

عیب از بهر من و نوکرم ایجاد مکن               داد و بی‌داد مکن

هر سه از بهر وکالت شده با پول روان          سوی رشت و گیلان

هیچ یادی تو از این پول خداد داد مکن          داد و بی داد مکن

همه دانند در این شهر به بعضی بی‌کار       داده ام وعده کار

چون که من وعده دهم صحبت سیار مکن     داد و بی‌داد مکن

در وکالت به خران از ره شیرین دهنی          می‌زنم تو دهنی

خواب خرگوش گرفته همه را داد مکن          داد و بی‌داد مکن

خلق دیدند که از پول شده بودم خر             باز خم کرده کمر

صید چون حمله کند شکوه ز صیاد مکن        داد و بی‌داد مکن

جمله دیدند که در نعره به تن جان دارم        چون فسنجان دارم

مرغ دولت به سرم آمده فریاد مکن              داد و بی‌داد مکن"1 

 

اشرف‌الدین الحسینی قزوینی مدیر نسیم شمال

شماره آرشیو: 760-4ع

 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.