17 آذرماه 1340

17 آذرماه 1340

وضع قانون منتفی شد/انحلال دیوان کشور/مسافرت محرمانه سناتور آمریکایی/100 میلیون دلار کمک آمریکا به ایران/سیاست سکوت و انتظار در جبهه مطبوعات خارجی درباره دولت امینی!/محیط دانشگاه متشنج است/آیا نباید به حال این ملت گریست؟!/تصفیه کشور از عناصر فاسد جزء آرزوهای انجام‌نشده مردم است!/در حال حاضر تمامی مظاهر مشروطیت از بین رفته است/در این مملکت باید قانون حکومت کند/ به قدرت که می رسند حرف های گذشته خود را فراموش می کنند!

وضع قانون منتفی شد

«تهران مصور» در شماره امروز خود نوشت: پس از دستور اعلیحضرت همایونی، عده ای از رجال به دولت گوشزد کرده اند قوانینی که به این صورت تهیه شود قابل توشیح نخواهد بود؛ زیرا فقط قوانینی توشیح می شود که به تصویب مجلسین رسیده باشد.

 

به همین دلیل گفته می شود ممکن است دولت نیز از وضع قوانین به این صورت صرف نظر نماید؛ کما این که در زمان دکتر مصدق، با وجود تصویب اختیارات از طرف مجلس، معذلک بدون توشیح اعلیحضرت همایونی فقط به عنوان آزمایش 6 ماهه قوانین مصوب به مرحله اجرا در می آمد تا پس از آزمایش و تائید مجلس شورای ملی جهت توشیح تقدیم شود.

 

انحلال دیوان کشور

«تهران مصور» نوشت: در این هفته شایعه مربوط به انحلال دیوان کشور قدرت یافت. گفته می شود چون در مورد وضع قوانین، نظر عده ای از قضات دیوان کشور جنبه مخالفت دارد، لذا این شایعه بر سر زبان ها افتاده است.

 

مسافرت محرمانه سناتور آمریکایی

روز پنجشنبه هفته گذشته، یک سناتور آمریکایی که به صورت محرمانه به تهران سفر کرده بود، ایران را ترک گفت.

 

مسافرت محرمانه سناتور جاد بااهمیت تلقی شده و چون هیچ یک از مقامات سیاسی سفارت آمریکا و سخنگویان دولت اطلاعی درباره مسافرت جاد نمی دهند، نمی توان درباره این مسافرت اظهار نظر کرد!

 

100 میلیون دلار کمک آمریکا به ایران

«تهران مصور» نوشت: گرچه مطالعات دولت آمریکا در مورد کمک مالی آن کشور به ایران هنوز ادامه دارد، ولی اطلاع حاصل شده است که تا تابستان آینده دولت آمریکا بیش از صد میلیون دلار به ایران کمک خواهد کرد.

 

سیاست سکوت و انتظار در جبهه مطبوعات خارجی درباره دولت امینی!

«تهران مصور» نوشت: چندی است که مجلات و روزنامه های خارجی درباره حکومت دکتر امینی سیاست سکوت و انتظار در پیش گرفته اند.

 

این سکوت با توجه به حوادثی که در دو سه هفته اخیر در ایران روی داده است خالی از اهمیت نیست و ناظران سیاسی پایتخت پیش بینی می کنند که شاید علتی بسیار مهم سبب این کار شده باشد.

 

ناظران امور انکار نمی کنند که مفسران سیاسی مجلات خارج اقدامات اخیر دولت امینی را به عنوان «آخرین تلاش» تلقی می کنند و در انتظارند که ببینند بالاخره این کفه به سود کدام طبقه خواهد چربید.

 

محیط دانشگاه متشنج است

عبدالله والا طی یادداشتی در شماره امروز «تهران مصور» نوشت: باید اعتراف داشت که محیط دانشگاه ما به دلایل گوناگون متشنج است. شاید به قول دولت، دست هایی هم برای تشدید این تشنج وجود داشته باشد یا چنان چه در اعلامیه دانشگاه دیده می شود، برای بهره برداری سیاسی نیز کسانی درصدد ایجاد بی نظمی می باشند. به هر حال عیب بزرگی که اجتماع ما را گرفتار ساخته است، سرپوش گذاشتن و کتمان نمودن حقایق است.

 

مسئله دانشگاه و اختلاف نظری که اینک در دانشگاه وجود دارد و عدم رضایت دانشجویان که بیم تجاوز به حرمت آن می رود زائیده این اصل کلی می باشد که ما دردها را به موقع تشخیص نمی دهیم و اگر هم تشخیص بدهیم، به درمان قطعی آن نمی کوشیم؛ چون اغلب حکومت های ما نمی توانسته اند یا شایستگی نداشته اند که در جهت خواست های ملت قدم بردارند؛ لذا با یک نیروی مقاوم روبرو می شده اند، غافل از این که تمایلات اصیل ملت هدف اصلی و اساسی بسیاری از جوانان ما است و این جا است که اختلاف نظر به وجود می آید.

 

آن کسانی که معتقدند در دانشگاه دست هایی وجود دارد که به ضرر مملکت به کار افتاده است، چرا به قطع آن مبادرت نمی کنند؟ رئیس دولت که آماده بحث و فحص حتی در فلان گذر می باشد، چرا برای رسیدگی به درخواست های حقه و اجرای نظرات دانشجویان با آنان تماس نمی گیرد؟ چرا به دردهای آنان گوش نمی دهد؟

 

آیا نباید به حال این ملت گریست؟!

از دو حال خارج نیست یا طرز فکر جوانان ما صحیح است و یا نیست؛ اگر صحیح است، چرا طبق دلخواه آنان به رفع معایب و مفاسد نمی پردازید؛ اگر طرز فکر آنان غلط است، چرا با بحث و دلیل آنان را قانع نمی کنید و اگر معتقدید که اختلاف نظر آن چنان است که امکان مباحثه را از دسترس شما خارج ساخته است، آیا نباید به حال این ملت گریست؟!

 

تصفیه کشور از عناصر فاسد جزء آرزوهای انجام‌نشده مردم است!

اسماعیل رائین طی یادداشتی نوشت: پس از وقایع شهریور 1320 تاکنون چندین بار راجع به تصفیه دستگاه های دولت از عناصر فاسد و نادرست و رسیدگی به حساب های بیست ساله، مطالب مبسوط و مشروحی در مجلس و مطبوعات انتشار یافت و حتی طرح هایی هم برای انجام این امر به مجلس داده شد، ولی تا امروز تصفیه عناصر فاسد همواره در شمار آرزوهای مردم این مملکت محسوب شده و می شود.

 

در حال حاضر تمامی مظاهر مشروطیت از بین رفته است

احمد آرامش، مدیرعامل سابق سازمان برنامه و وزیر مشاور کابینه شریف امامی، در مصاحبه ای گفت: به نظر من تنها مظهر مشروطیت و دمکراسی در ایران مجلس شورای ملی و سنا نیست، بلکه مشروطیت مستلزم وجود خیلی از واقعیات است که منجمله بایستی آزادی بیان، آزادی قلم و آزادی اجتماعات را نام برد.

آزادی انتخابات نیز یکی از مظاهر مشروطیت است که در نتیجه مجلسی به وجود می آید و ابراز وجود می کند، ولی تنها شروع انتخابات و یا به فرض محال، آزاد بودن مردم در تعیین نمایندگان واقعی خود دلیل استقرار مشروطیت نیست، بلکه اگر در همین وضع کنونی و این که مجلسی هم وجود ندارد، اگر دولت واقعا آزادی های بیان، قلم و اجتماعات را تامین نماید، می توان گفت که مشروطیت تا حدود زیادی استقرار یافته و تامین گردیده است و حال آن که در حال حاضر تمام مظاهر مشروطیت از بین رفته و اثری از آن چه که مردم از مشروطیت درک می نمایند وجود خارجی ندارد.

 

در این مملکت باید قانون حکومت کند/ به قدرت که می رسند حرف های گذشته خود را فراموش می کنند!

جعفر بهبهانی، که هر روز دوشنبه هزاران نفر اعضای «جمعیت دوستان» در خانه اش جمع می شوند، درباره مسائل روز کشور گفت: بدون جهت به بنده نسبت مخالفت با دولت ها می دهند. من به هیچ وجه با هیچ دولتی مخالفت ندارم؛ چنان چه با آقای امینی، به مناسبت همکاری در انتخابات تابستانی و زمستانی گذشته، علاوه بر دوستی هم عقیده بوده و یک نظر  داشتیم.

 

بنده هنوز هم همان راه را تعقیب می کنم و می گویم: در این مملکت باید قانون حکومت کند و مردم مثل تمام ممالک راقیه، آزادی در حدود قانون داشته باشند.

 

نظری به اشخاص ندارم؛ زیرا خیال می کنم که اصول اساسی را نباید فدای فروع و حواشی کرد و رفاقت بنده با آقای امینی چه ربطی با نظر اصولی بنده دارد. اگر بنده مخالفتی با کسی دارم، روی همین مطلب است که اشخاص از جاده اصلی منحرف می شوند و وقتی بر کرسی نشسته و هدف خود را در مقام بدست آورند، نباید به کلی گذشته خود را فراموش کنند و اظهاراتی که کرده اند از یاد ببرند.

 

آقای امینی در سال گذشته یکی از مجاهدین مشروطیت و آزادی انتخابات بود. من چطور می توانم با سوابق خانوادگی و موقعیت اجتماعی، هدف خود را گم کنم و چه چیز بهتر از حکومت قانون می تواند سعادت این مملکت را تامین کند؟

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.