10 شهریور ماه 1340

10 شهریور ماه 1340

دولت نگران گزارش تالبوت است/تطبیق گزارش ها/عوامل مسافرت تالبوت به ایران/آلمان جای آمریکا را در ایران می گیرد؟!/تغییرات مهم در وزارت خارجه/دانشجو حق دخالت در سیاست و تظاهرات دارد/وضعیت اسفبار برای جوانان ایرانی در جامعه

دولت نگران گزارش تالبوت است

تالبوت، معاون وزارت خارجه آمریکا، پس از بازدید یک هفته ای خود گزارش نسبتا مبسوطی درباره ایران تنظیم کرده است.

 

«تهران مصور» نوشت: گفته می شود مقامات دولتی نگران آن هستند که مبادا این گزارش مورد توجه وزارت خارجه آمریکا در مورد جلب کمک های فوری به ایران قرار نگیرد.

 

تطبیق گزارش ها

«تهران مصور» در گزارشی دیگر نوشت: روز دوشنبه این هفته فیلیپس تالبوت، معاون وزارت خارجه و مدیر کل امور مالی و اقتصادی وزارت امور خارجه آمریکا، پس از یک هفته اقامت تهران را ترک گفت.

 

تالبوت، که نخستین فرستاده کندی، رئیس جمهور آمریکا، برای بررسی وضع کلی ایران است، بدون این که به رئیس دولت ایران وعده صریح کمک مالی و اقتصادی بدهد تهران را ترک گفت.

 

وی هنگام عزیمت در فرودگاه مهرآباد گفت: فقط مامور مطالعه و تطبیق گزارش هایی بوده که مامورین آمریکایی از تهران فرستاده اند. قبل از این که تالبوت به ایران بیاید، یک گزارش کامل در 300 صفحه از اوضاع ایران به وسیله سازمان های سیاسی، نظامی، اطلاعاتی و اقتصادی سفارت آمریکا و همچنین سازمان های مختلف اصل چهارم تهیه شده بود که همه را مورد بررسی قرار داده بود.

 

در حال حاضر رئیس قسمت خاورمیانه وزارت خارجه آمریکا فردی به نام «کیچن» است که در کنفرانس قبرس شرکت کرده بود. در وزارت خارجه آمریکا، سفارتخانه های آن کشور در ممالک یونان، ترکیه و ایران در یک اداره است که «جرنیکان» در راس آن قرار دارد.

 

رئیس اداره ایران در این قسمت فردی به نام «جان بولینگ» است که یک سال قبل ماموریتش در ایران پایان یافت.

 

این سه نفر که هر یک سال ها در ایران ماموریت داشته اند، علاوه بر این که از اوضاع ایران اطلاعات کامل دارند، همه ماهه چندین گزارش مفصل از ایران برای آن ها می رسد که می توانند تصمیم قطعی درباره مسائل مورد نظر بگیرند، ولی با وجود این، وزارت خارجه آمریکا، تالبوت را به ایران فرستاده تا از نزدیک اوضاع ایران را بررسی کند.

 

به نظر ناظرین خارجی در تهران، مسافرت تالبوت به ایران صرفا برای بررسی اوضاع مالی یا سیاسی نبوده و شاید معاون وزارت خارجه آمریکا ماموریت خارجی برای مذاکره مخصوصی داشته است.

 

عوامل مسافرت تالبوت به ایران

این گزارش می افزاید: به نظر ناظرین سیاسی خارجی، چهار عامل زیر علل اساسی مسافرت تالبوت به ایران بوده است:

  • مذاکره مخصوص و مستقیم با شاه و بررسی کامل از وضع ایران
  • فشارهای خارجی و جنگ سرد شدیدی که روس ها و عوامل آن ها بر علیه ایران بوجود آورده اند
  • پشتیبانی معنوی آمریکا از سنتو
  • ثبات و استوار بودن وضع داخلی ایران

 

آلمان جای آمریکا را در ایران می گیرد؟!

«تهران مصور» نوشت: گزارشی که هفته اخیر توسط برخی از خبرگزاری ها مخابره شد حکایت از آن دارد که در آینده آلمان جای آمریکا را در ایران خواهد گرفت و در حال حاضر نیز مبادلات تجاری ایران با آلمان در درجه اول قرار دارد.

 

گفته می شود که ممکن است آلمان ها طرح توسعه صنایع ایران را نیز به دست بگیرند، بحدی که وضع آن ها در ایران به پایه روزهای قبل از جنگ دوم جهانی برسد.

 

تغییرات مهم در وزارت خارجه

«تهران مصور» نوشت: گزارش خبرنگار سیاسی ما حاکی است که به زودی در کادر سیاسی وزارت امور خارجه تغییرات مهمی داده خواهد شد و از آن جمله بعضی از سفرای ایران در ممالک اروپایی و آفریقایی و آمریکای لاتین تغییر ماموریت خواهند داد.

 

گزارش فوق اضافه می کند که چون مدت چهار سال ماموریت نصرالله انتظام، سفیر کبیر ایران در پاریس، به پایان رسیده مطالعات لازم جهت تعیین سفیر کبیر جدید شروع شده است.

 

همچنین سفیر کبیر جدیدی برای سفارت ایران در هلند و عدل برای سفارت ایران در تونس کاندیدا شده اند.

 

دانشجو حق دخالت در سیاست و تظاهرات دارد

یک دانشجوی دانشکده پزشکی اهواز در یادداشتی انتقادی که «تهران مصور» آن را منتشر ساخت نوشت: من به نام یک دانشجوی ایرانی معتقدم که در محیط ایران بخصوص دانشجو و سیاست باید به یکدیگر پیوستگی داشته باشند. بچشم  دیده ام بیشتر کسانی که خود را سیاستمدار برجسته ایران معرفی می کنند از نظر معلومات کلاسیک در حدودی پایین تر از یک دانشجوی دانشگاه هستند.

 

اصولا در کشوری که کمتر از ده درصد از مردم آن قدرت خواندن و نوشتن دارند، این غلط است که گفته شود بی سوادها باید سیاستمدار باشند، ولی باسوادهای آن کشور حق مداخله در امور سیاسی نداشته باشند.

 

من معتقدم که دانشجو حق تظاهر دارد و این حق در همه کشورهای مترقی جهان به رسمیت شناخته شده است. دانشجویان کشور کره جنوبی در معلق کردن حکومت سینگمان ری، دانشجویان ژاپن در مخالفت با سفر معاون نخست وزیر شوروی به این کشور، دانشجویان ترکیه در مخالفت با رژیم فاسد عدنان مندرس، دانشجویان فرانسه در مخالفت با سیاست استعماری فرانسه در تونس و الجزایر، دانشجویان انگلیسی در مخالفت با تسلیحات اتمی و دانشجویان کوبایی در مخالفت با تجاوزات آمریکا در این کشور نقش موثری بازی کرده اند.

 

مخالفت های این دانشجویان با تظاهرات همراه بوده است؛ بنابراین نمی توان دانشجویان را از داشتن حق تظاهر محروم ساخت، ولی می توان گفت که دانشجو در محیط دانشگاه حق تظاهر ندارد و این اصل از طرف بسیاری از دانشجویان کشورهای دیگر نیز به رسمیت شناخته شده است.

 

پلیس نباید به محیط دانشگاه وارد شود؛ زیرا این کار اهانت به ساحت دانش شمرده می شود، در عین حال دانشجو نباید آنقدر از خود نقطه ضعف نشان دهد که منجر به مداخله پلیس در کارهای او شود.

 

وضعیت اسفبار برای جوانان ایرانی در جامعه

مهین هوشمند، دانشجوی سال دوم دانشکده ادبیات، در یادداشتی به مشکلات جوانان ایرانی پرداخت و نوشت: به چشمان عاصی و لرزان جوانان ما نگاه کنید، نفرت از زندگی و زدگی از اجتماع در چهره های بیگناه و آرزومند آنان خوانده می شود. آن ها در اجتماعی که یاس و بدبینی به شدت هر چه تمام تر جانشان را چون خوره می خورد، چگونه و به چه چیزی می توانند امید داشته باشند؟ و به کجا روی بیاورند؟

 

تصور کنید در محیط خانوادگی که باید سرشار از محبت و عاطفه باشد جز توهین و تحقیر با چیزی دیگر مواجه نمی شوند. پدران و مادران آن ها که بالا رفتن غلط راندمان زندگی سخت عصبانیشان کرده است، گناه را به گردن فرزندان خود می اندازند. جوانانی که از خانواده های خود سرخورده اند به اجتماع و مردم آن روی می آورند، اما جز نیرنگ و فساد، دروغ و ریا چیزی نمی بینند.

 

رهبران قوم باید غنی را جرئت بخشند، فقیر را حمایت کنند و جوانان آرزومند را هادی گردند. آن ها باید فکر و هوش جوانان را تقویت کنند تا چرخ زندگی اجتماع را بچرخش درآورند، حال آن که بارها دیده شده است کسانی که رهبری اجتماع را به دست دارند، در اولین قدم با حربه هایی گوناگون بمبارزه با نسل جوان برخاسته اند.

 

شما می گویید جوانان ما حق ندارند در کارهای اجتماعی و سیاسی مداخله کنند، ولی آیا می توانید عادلانه و عاقلانه ثابت کنید که یک سلول زنده و موثر اجتماع نباید حق دخالت در زندگی خودش داشته باشد؟ چنانکه جوانان ما از شرکت در فعالیت های اجتماعی محروم باشند، زندگی به چه صورتی درخواهد آمد؟ موجودی که با تمام محرومیت ها و اجحافات می سازد، چگونه نباید در سرنوشت اجتماع خود شریک باشد و خود را در آینده محیطی که در دامن آن بزرگ شده است سهیم نداند؟

 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.