9 شهریور ماه 1340

9 شهریور ماه 1340

صادرات غیر نفتی ایران 135 ، 150 یا 200 میلیون دلار؟!/ماجرای دانشگاه پهلوی شیراز به روایت نخست وزیر/مد شده برای تحصیل به آمریکا بروند!/سوء استفاده در اموال دانشگاه شیراز/مشکل اصلی ملت ما نداشتن فرهنگ است!/نمی شود همه را راضی کرد؛ از صبح تا شب انتقاد می کنند!

صادرات غیر نفتی ایران 135 ، 150 یا 200 میلیون دلار؟!

آموزگار، وزیر بازرگانی، در تکمیل ارقام مربوط به صادرات کل کشور در سال گذشته گفت: صادرات بدون نفت به 150 میلیون دلار می رسد.

 

مبلغ 105 میلیون دلار، که به عنوان صادرات سال گذشته درج گردیده، جنبه موقتی داشته و ارقام قطعی آمار گمرکی هنوز آماده نشده است، ولی بموجب آمارهای منتشره از طرف بانک مرکزی، ارز صادراتی خریداری شده در سال 39 بالغ بر 105 میلیون دلار بوده است؛ علاوه بر این در حدود 32 میلیون دلار هم کالا به کشورهای پایاپای صادر گردیده است که جمع صادرات غیر نفتی در سال 1339 بیشتر از 135 میلیون دلار می باشد.

 

با این وجود، این رقم نیز ارزش کل صادرات غیر نفتی ایران را کمتر نشان می دهد. نکته قابل توجه این است که بازرگانان غالبا 15 تا 30 درصد ارز بیشتر از مبلغ تعهد صادراتی خود برای فروش به بانک عرضه می دارند و این خود موید این حقیقت است که کالاهای آن ها در موقع خروج از کشور خیلی کمتر از قیمت واقعی ارزیابی می شود و رقم صادرات آن طور که باید نشان نمی دهد.

 

با اطلاعاتی که از سوء استفاده بعضی از بازرگانان از تسهیلات بانکی در آلمان غربی به دست آمده است و قرائن دیگری که در دست است، صادرات غیرنفتی واقعی ایران در سال گذشته به احتمال قوی از 150 میلیون دلار کمتر نبوده است و به عقیده بعضی از مطلعین حتی به 200 میلیون دلار می رسیده است. با وصف این، سعی دولت در این است که به وسائل مقتضی این مبلغ را بالاتر ببرد.

 

ماجرای دانشگاه پهلوی شیراز به روایت نخست وزیر

نخست وزیر در دانشگاه شیراز گفت: چندین سال است که در اطراف دانشگاه پهلوی مذاکرات جریان دارد و مقدماتی هم تهیه کردند؛ البته باید عرض کنم که آمریکایی ها دنبال این کار نیامدند، بلکه خیلی وقت قبل دستگاه آن روز دنبال آمریکایی ها رفتند تا آمریکایی ها در ایران یک دانشگاه به طرز دانشگاه های آمریکا بوجود آورند.

 

بنده خودم در آمریکا سفیر کبیر بودم؛ اعلیحضرت همایونی نظرشان این بود که ما سعی کنیم در ایران دانشگاهی بوجود آوریم شبیه به دبیرستان البرز سابق که یک دبیرستان آمریکایی بود و یک عده شاگردان فوق العاده برجسته ای از آن جا بیرون آمدند که بعضی از رجال این کشور را همان شاگردان تشکیل می دهند. من در آمریکا مذاکره کردم، ولی متاسفانه این مذاکرات هنوز به جایی نرسیده؛ البته مذاکراتی هم بین مقامات دربار شاهنشاهی و دولت آمریکا که آمریکایی ها بیایند در تهران دانشگاهی به طرز آمریکایی درست کنند به عمل آمد.

 

مد شده برای تحصیل به آمریکا بروند!

در گذشته مد بود که جوان ها به فرانسه می رفتند و فرانسه می خواندند و حالا مد شده آمریکایی بخوانند و به آمریکا بروند.

 

من از رفقای جوان خودم می خواهم که در علم تعصب به خرج ندهند. به گفته پیامبر برای کسب علم باید تا چین هم رفت. حالا اگر ما موفق نشدیم به چین برویم، باید کاری کنیم چین یا آمریکا را که حالا مهد تمدن و فرهنگ شده به این جا بیاوریم، بسیار موثر خواهد بود.

 

ما اگر بخواهیم افراد باسواد و تحصیل کرده ای داشته باشیم، باید اساتید مجرب و آزموده داشته باشیم. تقاضای عموم افراد این است که ما در کشور خودمان تعداد دانشگاه ها را زیاد کنیم که مردم مجبور نشوند برای تحصیل، فرزندان خود را به خارج بفرستند.

 

اگر از لحاظ ارزی حساب بکنیم، ما آن چنان کشور متمولی نیستیم که قدرت داشته باشیم هزینه تحصیل 15 یا 20 هزار دانشجو را در خارج تامین کنیم. حتی کشورهای دیگر هم از صد تا 200 شاگرد بیشتر در خارج ندارند؛ البته در نظر است که از این قبیل فقط شاگردانی را به خارج بفرستیم که فقط در رشته های تحصیلی عالی تحصیل کنند.

 

سوء استفاده در اموال دانشگاه شیراز

گزارشی به تهران داده شده که در مال و اموال دانشگاه شیراز سوء استفاده هایی شده است؛ خواستم به تمام آقایان اطمینان بدهم نه در این جا بلکه در هر نقطه از این مملکت اگر اشخاص سوء استفاده کرده باشند، در این دولت ماست مالی نخواهد شد و سرپوش هم روی آن گذاشته نمی شود؛ حالا در هر مقام و مسلکی که باشند. آن چه که وظیفه دولت هست این است که اولا یک صورت برداری از مال و دارایی دانشگاه شیراز بنمایند و آن دارایی که مشخص شد منتقل شود به دانشگاه پهلوی.

 

مشکل اصلی ملت ما نداشتن فرهنگ است!

قسمت عمده عقب افتادگی ملت ما نداشتن فرهنگ است. امیدوارم این دولت این افتخار را داشته باشد که فقط کارش ازدیاد دانش آموزان و مدارس نباشد، بلکه در برنامه فرهنگ، تجدید نظر کافی بشود که به درد آتیه و احتیاجات مملکت بخورد. باسواد کردن افراد کافی نیست؛ باید وسائلی برانگیخته شود که از این سواد و معلومات بهره برداری شود.

 

در این مملکت آمدند بودجه ساختگی درست کردند و آوردند در مجلس به عنوان همان بودجه ساختگی تصویب کردند، بخودشان پاداش دادند. بنده بعد وزیر مالیه شدم؛ درست است کسی را که بودجه ساختگی داده بود مجازات ننمودم، ولی ثابت کردم که این بودجه تقلبی است، اما ما که می خواهیم با صراحت و صداقت بدون کتمان و پرده پوشی حقیقت اوضاع مملکت را بگوییم، فورا متهم می شویم. ما از روزی که آمدیم خزانه دولت خالی بود؛ امیدوارم در آتیه نزدیک کارها مرتب بشود.

 

بازرگانان هر کاری کرده اند، سفته بازی کرده اند، حالا موقع بدبختی به ما رسیده اند، حالا انتظار دارند که در یک مدت کوتاه درست شود؛ روی همین اصل از ما ناراضی هستند.

 

نمی شود همه را راضی کرد؛ از صبح تا شب انتقاد می کنند!

رسم بر این است که هر دولتی که سرکار می آید پس از یکی دو ماه، ماه عسلش تمام می شود؛ هر کسی شروع می کند به انتقاد کردن بدون این که بداند از چه چیزی انتقاد می کند؛ مثلا همین آقای وزیر فرهنگ که این جا نشسته از صبح تا شب دچار حمله است از داخل و خارج فرهنگ. خوب نمی شود در یک کار حاد اصلاحی تمام مردم را راضی کرد.

 

الان چهار ماه از روی کارآمدن دولت گذشته بعد یواش یواش غرغر از این طرف آن طرف شروع شده. ما که از روز اول آمدیم گفتیم خزانه دولت تهی است و ما مجبوریم که این سراشیبی که رفتیم حالا آن وقت با 80 کیلومتر سرعت می رفتیم این سربالا را با هشتاد کیلومتر نمی شود آمد، بالا باید وجب به وجب راه برویم.

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.