28 تیرماه 1340

28 تیرماه 1340

حتی وزرا هم نمی توانند!/اعتراض به نامحرم دانسته شدن مطبوعات از سوی دولت/باید به دنیا اثبات کنیم لیاقت آزادی و دمکراسی را داریم!/امینی در ادامه به اسم استقلال کشور از بیانیه انجمن مطبوعات  در مورد لزوم خودداری از تظاهرات در روز سی ام تیر ماه قدردانی کرد!/قبول تضمین بانکی با وضع فعلی درد بازرگانان را دوا نمی‌کند/نقد یک روزنامه به تلاش ایران برای تشکیل یک بازار مشترک منطقه ای/شمال و جنوب تهران در بی آبی می سوزد/عده ای دلال کوپن شده اند/

حتی وزرا هم نمی توانند!

حساس ترین قسمت لایحه جدید استخدام کشوری این است که شغل ملاک رتبه و حقوق گردیده است ، از نظر اصول طبقه بندی مشاغل برای قراردادن آن ها در داخل یک گروه مورد توجه قرار خواهد گرفت عبارتند از : تحصیلات ، تجربه لازم برای انجام کار ، نوع و اهمیت تصمیمات متخذه ، تنوع و وسعت کار ، پیچیدگی و وضع کار هنگام احاله کردن آن به کارمند ، حدود آزادی عمل و اختیار در اخذ تصمیمات ، قوه ابتکار و قدرت خلاقه لازم برای انجام کار ، حدود و میزان کنترل و نظارت در کار زیر دستان ، نتایج و اهمیت اقدامات و تصمیمات و ...

 

بر اساس این گزارش « نکته جالبی که در تقسیم بندی 9 گروه به نفع کارمند وجود دارد این است که از این پس هیچ مقام معتبر اداری از قبیل رئیس ، مدیرکل ، معاون و حتی وزیر نمی تواند کارمندی را بدون داشتن شرایط و امتیازات لازم بمقام بالاتری ارتقاء دهد و متقابلا هیچ کارمندی که در گروه بالاتر و مقام مهم تری قرار دارد از طرف هیچ مقام اداری و حتی شخص وزیر تهدید به تنزل مقام نمی گردد مگر آن که جرمی مرتکب شده و در دادگاه اداری یا محاکم عمومی محکومیتی پیدا کند. »

 

در حال حاضر وزیر اختیار دارد مثلا کارمندی را که رئیس دایره است به ریاست کل اداره منصوب کند و برای چنین ترفیع مقامی منع قانونی وجود ندارد اما در آینده برای ارتقای به چنین مقامی کارمند مورد نظر باید حداقل امتیازات گروه ریاست کل را داشته باشد و اگر ارزش مدرک تحصیلی او کمتر از ارزش مدرک تحصیلی شاغلین گروه ریاست کل باشد باید این نقیصه را با سال ها خدمت در کادر دولتی جبران کند یعنی برای هر سال تحصیلی که کم دارد باید دو سال سابقه خدمت اضافه داشته باشد».1

 

اعتراض به نامحرم دانسته شدن مطبوعات از سوی دولت

روزنامه اطلاعات در سرمقاله امروز خود به دیدار اخیر نخست وزیر با اهالی مطبوعات پرداخته و با اشاره به نامحرم دانسته شدن رسانه ها از سوی دولت نوشت : یکی از علل بدبینی و عدم رضایت مردم نه از کارهای این دولت بلکه در هر دولتی همین است که تماس اولیای امور با نمایندگان مطبوعات بر اساس و مبنای صحیح استوار نیست و مدیران روزنامه ها از خیلی کارهای دولت که باید به اطلاع ملت برسانند بی خبر می مانند، نخست وزیر هر روز با مدیران جرایدی که به ملاقات ایشان می روند ملاقات می کند، هفته ای یک روز هم دسته جمعی پذیرایی مطبوعاتی دارند ولی این دیدارها کافی بمقصود نیست ، جامعه مطبوعاتی را بمسائل روز آشنا نمی سازد، همه در این ملاقات ها شرکت نمی کنند، بعلاوه این برخوردها را می توان تجدید دیدار اسم گذاشت نه افاده مرام و مقصود و آگاه ساختن مطبوعات به آن چه در کشور می گذرد.

 

تا وقتی فاصله و شکاف میان مردم و دولت وجود دارد، هیچ کار اساسی در کشور پیشرفت نمی کند و متاسفانه از سالیان دراز این فاصله بوجود آمده و هر چه دولت ها سعی کرده اند شکاف را کم کنند و از میان بردارند، بی حاصل بوده است چون وسیله ایجاد تفاهم نداشته اند.

 

دولت دکتر امینی یک سلسله هدف های ملی تعقیب می کند، به کارهایی دست زده که اگر همچنان دنبال نماید مردم راضی و خشنود خواهند شد ، مبارزه با فساد را پیش کشیده و در این زمینه پیش می رود و اصل توصیه و تشبث و اعمال نفوذ در دستگاه های دولت را عملا موقوف ساخته است و اگر باز هم کم و بیش پارتی بازی و توصیه و تشبث دیده می شود باید آن را نتیجه بی لیاقتی و ضف نفس وزیر و یا رئیس اداره ای دانست که تحت تاثیر عوامل توصیه کننده قرار می گیرد و الا در دولت دکتر امینی اصل بر این است که توصیه بازی و اعمال نفوذ موقوف باشد.

 

مردم حق دارند بی حوصله باشند، چون خیلی از دولت ها آمده اند و نظیر این حرف ها را گفته اند و پشت سرش عمل ندیده اند و در واقع آن را نوعی نیرنگ سیاسی می دانند و اعتمادشان کاسته شده است و حالا که دولتی افراطی و تند رو با اختیارات تام بدون وجود مجلس روی کار آمده و دست به کارهای اساسی زده می خواهند سرعت عمل ببینند و بجریانات دیگر ، حتی مقررات و قوانین که دست و پای سازمان ها را بسته است توجه ندارند و نمی خواهند کار داشته باشند.

 

باید به دنیا اثبات کنیم لیاقت آزادی و دمکراسی را داریم!

علی امینی نخست وزیر در دیدار با اهالی مطبوعات گفت : باید به دنیا ثابت کنیم که لیاقت دمکراسی و آزادی را داریم!

 

علی امینی در این جلسه اظهار داشت : راجع به آزادی مطبوعات بنده خودم همیشه از آزادی مطبوعات دفاع کرده و خواهم کرد ولی این آزادی یک حد و حدودی دارد که مطبوعات باید خودشان این حدود را حفظ نمایند، آقایان در تشخیص این که نوشتن مطلبی به نفع مصالح ملت و مملکت هست یا خیر بهتر از ما وارد هستند و خود ارباب جراید بهتر از هر کسی می توانند حد آزادی مطبوعات را حفظ کنند.

 

امینی از مطبوعات خواست « آقایان سعی بفرمایند اگر اشخاصی راه کج می روند، از نظر صنفی مجازات و محاکمه بشود و حتما خودشان این کار را انجام بدهند. این یک کار ساده ای نیست نهایت ضرورت را دارد و این جا است که گاهی به ساحت آقایان جسارت می شود و دولت متهم می شود که توقیف می کند ولی اگر خود آقایان این کار را بکنند دیگر تکلیف از گردن دولت ساقط می شود».

 

امینی در ادامه به اسم استقلال کشور از بیانیه انجمن مطبوعات  در مورد لزوم خودداری از تظاهرات در روز سی ام تیر ماه قدردانی کرد!

وی در ادامه به حدود آزادی پرداخت و گفت : تنها راه صحیح مبارزه این است که نگذارند آزادی از بین برود، و خود مردم این قبیل اشخاص را سرجای خود بنشانند، به قول معروف چه جنایاتی که به نام آزادی مرتکب می شوند ، برای حفظ این آزادی و آرامش و امنیتی که هست باید قدرش را بدانیم کاری نکنیم که خدای نکرده این آسایش و امنیت به مخاطره بیفتد.

 

ما در نیم قرن اخیر همه اش گرفتار عمل و عکس العمل بودیم ما روی خصیصه نژادی یا هر چه هست افراطی هستیم یا راست یا چپ فرق نمی کند، معتدل نیستیم باید سعی کنیم به دنیا ثابت کنیم ما لیاقت دمکراسی و آزادی را داریم.

 

در توازن بودجه چقدر ناراحتی کشیدیم حالا که می خواهیم این بودجه را متعادل کنیم و اضافه حقوق های دو سه هزار تومانی را قطع کنیم دچار مشکل می شویم آقایان این است که ما زندگی خود را با مخارج ماهی چهار پنج هزار تومان گذاشته ایم و حالا نمی دانیم چه باید بکنیم! بعضی دیگر از این آقایان ضمن تائید اقدامات اصلاحی می گویند لطفا این اصلاحات را از جای دیگر شروع کنید.

 

سیاست خارجی مملکت فرع سیاست داخلی است، اگر داخل مملکت اتحاد بود، وضع مردم رضایت بخش بود عوامل خارجی هیچ گونه بهره برداری نمی توانند بکنند.

 

قبول تضمین بانکی با وضع فعلی درد بازرگانان را دوا نمی‌کند

موضوع پرشدن حد نصاب تضمین نامه بانکی برای ترخیص کالا از گمرک باعث سر و صدا و ناراحتی و اعتراض در بازار شده است تجار می گویند که اداره کل گمرک فقط اجازه قبول 60 میلیون تومان تضمین نامه بانکی را داشت که در همان ماه خرداد پرشد و از قرار معلوم از 60 میلیون تومان حد نصاب مزبور هر ماه به ترتیب ده میلیون تومان کسر می شود یعنی تیر که ماه اول آن خواهد بود جمع تضمین نامه گمرک باید 50 میلیون تومان گردد و به ترتیب در ماه آبان به ده میلیون تومان تقلیل یابد، اگر همه 60 میلیون تومان مزبور وصول شود و تاخیری نداشته باشد در ماه شهریور گمرک قادر است فقط 30 میلیون تومان دیگر تضمین نامه جدید قبول نماید. بدین ترتیب وصولی گمرک در تیرماه 11 میلیون تومان و در مرداد ماه 6 میلیون تومان از راه تضمین نامه خواهد بود.

 

نگرانی بازار این است که اولا مبلغ فوق کفاف ترخیص کالاهای مانده در گمرک را نمی کند و اگر گمرک بخواهد سفته های مزبور را در سر موعد برای مدت سه ماه دیگر تمدید کند اصولا ترخیص کالاهای دیگر با تضمین نامه ممکن نیست بنا بر این موضوع تضمین نامه را از هم اکنون باید منتفی شده دانست. این وضع موجب می شود که بعضی از کالاها که جنبه فوری و ضرورت دارد باز هم مدتی دراز در گمرک باقی بماند.

 

این گزارش می افزاید : قبول تضمین بانکی با وضع فعلی درد بازرگانان را دوا نمی کند.

 

نقد یک روزنامه به تلاش ایران برای تشکیل یک بازار مشترک منطقه ای

رضا درودیان طی مقاله ای با عنوان ایران و بازار مشترک اروپا در اطلاعات نوشت : روز یکشنبه گذشته آقای وزیر کشاورزی ضمن اولین مصاحبه پس از بازگشت از اروپا ملاحظات خود را درباره تحولات بازار مشترک اروپا و تاثیر آن در اقتصاد ایران با مخبرین در میان گذارد و نتیجه گرفت ایران نیز باید با تبادل نظر با بعضی کشورهای آسیایی از قبیل شیخ نشین های عربی و افغانستان و هندوستان و حتی ترکیه شروع به تاسیس یک اتحادیه بازرگانی منطقه ای بنماید که به عنوان قدرت واحد در مقابل اروپا قرار گیرد، گویا این مسئله مدت ها مورد توجه شخص امینی نخست وزیر نیز بوده است و دولت مشغول مطالعه درباره امکانات تشکیل چنین اتحادیه ای می باشد.

 

از قرار معلوم توجه اساسی در انتخاب کشورهایی که می توانند با ایران چنین اتحادیه ای را تشکیل دهند تاکنون فقط معطوف به کشورهای آسیایی در شرق و یا غرب ایران بوده است،  نویسنده در ادامه آورده است : معلوم نیست چرا ایران نباید لااقل امکان شرکت در منطقه تجارت آزاد اروپا را مورد مطالعه قرار دهد و با توسل به کلیه طرق دیپلماسی سعی نکند عضو منطقه تجارت آزاد اروپا گردد.

 

بر اساس این نوشته « صرف این که ایران در خاورمیانه قرار گرفته دلیل بر این نیست که ایران نتواند وارد چنین قراردادی با اروپا گردد کما آن که ترکیه و اسرائیل [رژیم اشغالگر قدس ] که دو کشور آسیایی هستند توانستند با اتحادیه اروپا وارد معامله شوند.

 

نویسنده در ادامه به نقد تشکیل اتحادیه بازرگانی منطقه ای پرداخته و نوشته است : به طور کلی هدف اصلی تشکیل اتحادیه بازرگانی بازرگانی منطقه ای تامین تعادل در پرداخت های خارجی و حمایت از صنایع نوزاد داخلی در مقابل کشورهای خارج از اتحادیه از طریق لغو تدریجی محدودیت های گمرکی بین کشورهای عضو و تعیین تعرفه واحد در برابر سایر کشورها می باشد.این هدف در صورتی تامین می شود که کشورهای عضو دارای صنایع متنوعی باشند و تولیدات داخلی آن ها مکمل هم باشد به نحوی که هر یک از اعضا بتواند پس از لغو حقوق گمرکی بین اعضا حتی الامکان تمام احتیاجات خود را نسبت به کالاهای مشابه به طور ارزان تر از داخل کشورهای عضو اتحادیه تامین نماید.

 

تشکیل اتحادیه بین کشورهایی که دارای اقتصاد ساده کشاورزی هستند و غالبا تولیداتشان رقیب یکدیگر است مواجه با شکست خواهد گردید کما این که کوشش کشورهای آمریکای لاتین برای تشکیل اتحادیه بازرگانی موفقیت آمیز نبود.

 

شمال و جنوب تهران در بی آبی می سوزد

جلسه شورای عالی انجمن های محلی تهران با حضور عده کثیری از نمایندگان انجمن های محلی تشکیل گردید، در این جلسه با اشاره به مشکل آب در تهران تاکید شد : شمال و جنوب تهران در بی آبی می سوزد. سیدخندان و رباط کریم دو محل بی آب تهران هستند.

 

جلسه انجمن محلی عباس آباد جنوبی به ریاست سرهنگ قربانخانی و با حضور کلیه اعضا تشکیل شد، اعضای انجمن در اطراف آب و عمران و آبادی و آسفالت خیابان ها و کوچه های حوزه انجمن صحبت می کردند که ناگهان عده ای از کودکان در حالی که کوزه و سطل آب به دست داشتند وارد جلسه انجمن شدند یکی از بچه ها گفت ما از بی آبی به ستوه آمده ایم و حالا نامه ای در این مورد به انجمن نوشته ایم که تسلیم می کنیم.

 

عده ای دلال کوپن شده اند

یک شهروند در گلایه نامه ای اعلام کرد : بعد از چند ماه دولت به کارمندان شریف خود کوپن داد، اما با این کوپن ها جز اجناس بنجل و مانده چیزی نمی دهند، اگر موجود باشد انواع سیگار و روغن نباتی است که اصلا به درد یک زن خانه دار نمی خورد، دم در فروشگاه هم هم کارمندان یا مزدوران کارمندان سازمان تدارکات ایستاده اند و کوپن ها را هر دویست تومانی 170 تومان می خرند ، من نمی دانم آن ها با این کوپن ها چه می کنند، شاید جنس خوب می خرند چون اگر جنس خوب در دسترس همه قرار داشت ما خودمان می خریدیم.

 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.