21 تیرماه 1340

21 تیرماه 1340

گرما و بی آبی در تهران و شمیرانات/نتیجه نابرابر قرارداد بازرگانی ایران و ژاپن؛ دو میلیون دلار صادرات 50 میلیون دلار واردات/وضعیت تاسف بار پالایشگاه آبادان/خیابانی که از تمام آثار آبادی یک آسفالت را دارد/تفریح بر روی سنگ قبرها!/برای جلب کمک های خارجی، هیئتی رهسپار آمریکا و اروپا می شود/ساخت متروی هوایی توسط فرانسه در تهران؟!

گرما و بی آبی در تهران و شمیرانات

روزنامه اطلاعات در سرمقاله امروز خود نوشت: مردم تهران با گرمای طاقت فرسا و ساکنین شمیرانات با کم آبی دست به گریبان شده اند. دیروز درجه حرارت در شهر، نزدیک به 40 درجه بالای صفر قرار گرفت و این منتهای شدت گرمی هوا بود که تصور نمی رود این گرما بیش از دو هفته دوام کند. خوشبختانه مردم تهران آب پاک و صاف و سالم دارند که این خود نعمت بزرگی است و شمیرانی ها هوای بهتری دارند، اما از حیث آب دچار زحمت می باشند.

 

اکنون نزدیک به نیم میلیون نفر جمعیت پایتخت از بالای بلوار کرج و باغ صبا تا دامنه کوهستان های شمیرانات سکونت دارند که این جمعیت خارج شهر تهران، آب مشروب و آشامیدنی خود را از چاه ها و قنوات فراهم می کنند؛ یعنی به کمک ذخایر زیر زمینی احتیاجاتشان تامین می شود.

 

زمستانی که گذشت به لحاظ ذخیره آب های زیر زمینی، زمستان خوبی بود؛ برف های سنگینی کوه های اطراف تهران را پوشانیده و همه یقین کردند که بر خلاف سال پیش تابستان امسال کم آبی پیدا نخواهد شد، ولی کثرت جمعیت و اضافه شدن خانه ها و باغات شمیران و حفر چاه های کم عمق و عمیق که هر روز بر تعداد آن ها افزوده می شود سبب اصلی کم آبی است که اگر برای رفع این نقیصه اقدام اساسی نشود، مشکل ساکنین شمیرانات از حیث آب هر سال مزید می گردد؛ چون بر تعداد خانه و باغ و نفوس ییلاقات شمالی تهران هر روز افزوده می شود بدون این که توجه کنند که آب مصرفی این همه باغ و خانه و جمعیت از کجا باید تامین شود.

 

نتیجه نابرابر قرارداد بازرگانی ایران و ژاپن؛ دو میلیون دلار صادرات 50 میلیون دلار واردات

وزیر بازرگانی اعضای اطاق بازرگانی را برای تبادل نظر پیرامون وضع بازرگانی ایران و ژاپن دعوت کرده است. یکی از کالاهایی که در قرارداد ایران و ژاپن به آن تکیه شده خشکبار است.

 

این کالایی است که ژاپن هر سال مقادیر زیادی از آن را از استرالیا و یونان و ترکیه وارد می کرد و اخیرا یعنی در سال 1960 هم مقدار بسیار زیادی از آن را از آمریکا وارد کرد.

 

ژاپن که در سال 1960 در حدود 6300 تن کشمش از کشورهای مختلف وارد کرد، در سال 1961 فقط از آمریکا در حدود 8 هزار تن وارد نمود. این نشانه توسعه واردات جنس مزبور به ژاپن است. در سال 1961 از ترکیه چیزی خریداری نکرده اند؛ از یونان هم مقدار بسیار کمی خریداری شده؛ از استرالیا هم کم و بیش خشکبار وارد ژاپن شده، اما قیمت آن گران است و از طرفی به علت خرید فراوان از آمریکا زمینه جنس زیاد است؛ از ایران هم فقط سه پارتی، آن هم از یک شرکت ایرانی خرید شده که جمعا 6600 جعبه به قیمت تقریبی 24 هزار دلار می باشد.

 

از مفاد قرارداد که اطلاع رسمی در دست نیست، ولی گفته می شود که در قرارداد برای یک سال در حدود 750 هزار دلار خرید خشکبار از ایران پیش بینی شده و تفاوت رقم خرید با آن چه باید خریداری می شد به خوبی ضرر ایران را نشان می دهد.

 

یکی دیگر از اقلام مهمی که می بایستی ژاپنی ها از ایران خریداری می کردند سنگ کرم بود. در قرارداد رقم مهمی اختصاص به خرید این کالا داده شده، اما در عمل ژاپنی ها گفته اند که چون کوره های ما برای خاکه سنگ کرم آماده است، لذا از خرید سنگ کرم فعلا معذوریم مگر این که مطمئن شویم که معادن ایران ذخایر 50 سال را دارد تا در آن صورت ما کوره های خود را آماده برای قبول سنگ کرم بکنیم.

 

این ادعا از فردای انعقاد قرارداد عنوان شده در حالی که قبل از آن عنوان نشده بود. در حالی که سنگ کرم ایران از سنگ های خوب و مرغوب است و کوره های ژاپنی از نامناسب ترین کوره هایی است که در جهان وجود دارد... نتیجه این که ما در مقابل 50 میلیون دلار واردات از ژاپن فقط دو میلیون دلار صادرات داشته ایم!

 

وضعیت تاسف بار پالایشگاه آبادان

رضا درودیان در یادداشتی که روزنامه اطلاعات آن را منتشر کرد نوشت: اکنون که در سراسر جهان کشورها سعی می کنند برای رهایی از مضیقه های ارزی و ایجاد امنیت اقتصادی در موارد خطر، پالایشگاه های ملی در داخل خاک کشور خود بسازند، مشاهده می شود که مرتبا سهم پالایشگاه آبادان در تولید مواد تصفیه شده جهان کاهش می یابد.

 

بدین ترتیب به خوبی می توان پیش بینی کرد که اگر وضع بدین منوال ادامه یابد، در عرض 15 الی 20 سال آینده میزان تصفیه نفت در پالایشگاه آبادان به شدت تقلیل یافته و کار تصفیه خانه منحصر به تامین احتیاجات داخلی خواهد شد و بالنتیجه یک سرمایه عظیم ملی با تعداد کثیری مهندس و کارگر متخصص بیکار می‌گردند.

 

خیابانی که از تمام آثار آبادی یک آسفالت را دارد

اطلاعات نوشت: وقتی میدان شوش درست شد، خیابانی را در جنب آن آسفالت کردند. این خیابان که به نام سپهبد رزم آرا نامیده می شود، از تمام آثار آبادی فقط همین آسفالت را دارد، ولی در طول زمان آسفالت پیاده روهای آن در زیر قشری از خاک پنهان شده و رهگذر معمولی از وجود آن بی اطلاع است، ولی اگر در آن جا حفاری هایی شبیه به حفاری باستان شناسی صورت گیرد معلوم خواهد شد که این پیاده رو در اصل آسفالته بوده است. احتیاجی به تذکر ندارد وقتی برزن وسایل پاک کردن و برداشتن آن همه لجن و زباله را از میدان ندارد، طبعا به جارو کشیدن و پاک کردن پیاده رو هم نمی رسد.

 

در این محل نه تنها تا آن جا که به شهرداری مربوط می شود وضع بهداشت خوب نیست، بلکه خود ساکنان نیز در خراب کردن بهداشت خود جدا فعالیت می کنند؛ مثلا کله پزی های این محل آن چه را که از استخوان و آشغال در ته دیگ هایشان به‌جا می ماند با خونسردی تمام در جوی می ریزند. نتیجه این وضع همان طور که حدس می زنید، این است که کاروان های مورچه و دسته های بزرگ مگس دائم در آن جا به رفت و آمد مشغولند و آن چه از این آمد و رفتن ها نصیب ساکنان محل می شود بیماری است.

 

گویا اصل بر این است که ساکنان این محل نه سواد دارند و نه قوم و خویشی و مراجعه ای که احتیاج به کاغذ نوشتن داشته باشند؛ به همین علت هم در سراسر این خیابان، که چند کیلومتر طول دارد، یک صندوق پست بیشتر دیده نمی شود.

 

تفریح بر روی سنگ قبرها!

در این محل حدود 60 هزار نفر زندگی می کنند و احتیاج به وسایل تفریح دارند، اما در تمام این ناحیه جز یک فلکه و فواره جای دیگری برای قدم زدن و تماشا کردن وجود ندارد و تازه این تماشا هم باید حتما ایستاده صورت گیرد و اگر کسی خسته شد نیمکتی در آن جا نیست که روی آن استراحت کند. از انواع تفریحات دیگر نیز که خود بچه ها اختراع کرده اند پریدن روی سنگ های قبر و گرگم به هوا و قایم موشک در لابه‌لای اتوبوس ها است که البته بی خطر نیست.

 

نکته پایانی این که مردم این منطقه از این که نه بیمارستانی و نه درمانگاهی دارند گلایه و شکایت دارند!

 

برای جلب کمک های خارجی، هیئتی رهسپار آمریکا و اروپا می شود

خداداد فرمانفرمائیان، معاون اقتصادی و مالی سازمان برنامه، به آمریکا خواهد رفت و با مقامات بانک بین المللی درباره طرح های برنامه سوم مذاکره خواهد کرد.

 

امروز نیز اطلاع حاصل شد که در مذاکرات وی با مقامات بانک جهانی، آقایان دکتر مصطفی علم و دکتر شاهپور راسخ و بهمن آبادیان، اعضای دفتر اقتصادی سازمان برنامه، شرکت خواهند داشت.

 

برای اجرای برنامه عمرانی سوم 190 میلیارد ریال لازم است و امکان دارد در زمینه استفاده از اعتبارات خارجی و جلب کمک کشورهای توسعه یافته به اجرای برنامه عمرانی ایران، فعالیت و مذاکره شود.

 

بر اساس این گزارش «چون مطابق طرح پیشنهادی برنامه سوم در درجه اول از سرمایه ها و درآمدهای داخلی استفاده خواهد شد، هم اکنون در وزارت دارایی بررسی هایی می شود که حدود درآمدها و مبالغی که طی پنج سال می توانند به اجرای برنامه عمرانی سوم اختصاص یابد حتی المقدور به دقت تعیین شود تا بتوان برای تامین بقیه آن از طریق منابع خارجی اقدام کرد».

 

این گزارش می افزاید: «برای تامین احتیاجات مالی برنامه سوم از منابع خارجی کوشش می شود که مانند گذشته به صورت کمک یک کشور یا یک موسسه اعتباردهنده کمک گرفته نشود، بلکه حتی المقدور از کمک های سایر کشورها نیز استفاده شود».

 

مقامات سازمان برنامه می گویند: «برای تامین اعتبارات لازم جهت اجرای برنامه عمرانی سوم، مانند هند باید کمک های کشورهای مختلف و موسسات اعتباردهنده متفاوت را جلب کرد. برای اجرای برنامه عمرانی هند چند کشور مانند انگلیس، فرانسه، آلمان غربی، ایتالیا و کانادا و بانک جهانی کنسرسیومی تشکیل داده و یک اعتبار قابل توجه برای اجرای برنامه عمرانی هند اختصاص داده اند، در حالی که دریافت این کمک از بانک جهانی یا از آمریکا امکان پذیر نبود».

 

ساخت متروی هوایی توسط فرانسه در تهران؟!

ساعت هفت و نیم عصر امروز کمپانی فرانسوی که پیشنهاد تاسیس متروی هوایی را در تهران داده است فیلمی را که از طرز کار متروی هوایی برداشته شده در پارک شهر نمایش خواهد داد. در این نمایش، جمعی از مامورین شهرداری و متخصصین فن و سرمایه داران ایرانی دعوت شده اند.

 

موضوع متروی هوایی در کمیسیون راهنمایی و رانندگی که در دفتر کار نصر، شهردار تهران، تشکیل شد مورد بحث قرار گرفت و شهردار تهران گفت: اگر کمپانی های خارجی خودشان داوطلب احداث تاسیسات مترو باشند، شهرداری موافق است که به آنان اجازه کار و بهره برداری بدهد.

 

شهردار گفت: طبق محاسبه دقیقی که به عمل آمده هزینه احداث یک کیلومتر متروی هوایی در حدود 20 میلیون تومان است ، این رقم در واقع یک هفتم هزینه احداث متروی زیر زمینی است.1

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.