13  تیرماه 1340

13 تیرماه 1340

شاه: در مملکت ممکن است نواقصی باشد!/دلیل اصلی و ریشه بدبختی ها؛ ضعف قوه قضایی مملکت/انگلیسی ها با اشغال کویت حلقه طلایی را برده اند/از تهران تا شمیران یک قطره مشروب پیدا نمی شود!/وزارت بازرگانی مثل بچه صیغه ای دولت بود!/کمبود محصولات کشاورزی موجب افزایش بیشتر قیمت ها شد/واردات 249 میلیون تومان اتومبیل و کامیون/این راهش نیست/بچه در گرو ویزیت دکتر!/اعتراض دانشجویان دانشگاه ملی/در دولت سابق درباره خروج از سنتو حرفی زده نشد/یک قریه آتش گرفت/کمیته اجرای برنامه اصلاحات و عملیات مثبت تشکیل می شود/توجیه مداخله آمریکا در امور داخلی ایران؛ این همه به ما پول می دهند مداخله هم نکنند؟!/

شاه: در مملکت ممکن است نواقصی باشد!

شاه امروز در دیدار گروهی از دانشجویان ایرانی که به تازگی به وطن بازگشته اند گفت: در مملکت شما ممکن است نواقصی در دستگاه های دولتی وجود داشته باشد و دانشجویان متوجه آن ها باشند، اما این خود شما هستید که باید بیایید و کمک کنید تا این نواقص رفع و اصلاح شود. مملکت در آینده در دست شما خواهد بود.

 

وی در ادامه گفت: البته دانشجویان ما نباید همیشه در فکر این باشند که پس از خاتمه تحصیل پشت میزهای دولت بنشینند، بلکه افراد متمکن باید دنبال کارهای تولیدی و خصوصی بروند؛ البته از آن عده که دولت برایش مقدور است و لازم دارد استفاده خواهد کرد، ولی آن ها که امکانات مالی و خانوادگی دارند باید کوشش و معلومات خود را مصروف کارهای تولیدی و عمومی و ملی بکنند تا وظیفه خود را در راه آبادانی مملکت انجام دهند. در تمام دنیا هم وضع همین طور است.

 

دلیل اصلی و ریشه بدبختی ها؛ ضعف قوه قضایی مملکت

روزنامه اطلاعات در سرمقاله شماره امروز خود نوشت: وضع ناگوار اقتصادی امروز ما نتیجه عدم مطالعه و گشادبازی های متصدیان سابق است. روزی که ایران تصمیم گرفت راه آهن سرتاسری را بسازد، بانک شاهنشاهی، که انحصار اسکناس را داشت، دارایی ملی کشور را از حیف پول در حدود 50 میلیون تومان دید زده بود، معذلک با همت و نیروی اراده اعلیحضرت فقید مملکت موفق شد راه آهن را که بیش از 250 میلیون تمام شد بسازد.

 

در این یادداشت همچنین آمده است: وقتی قانون تجارت خارجی رسمیت پیدا کرد، من مقاله ای در روزنامه به امضای آ-آ نوشتم؛ خلاصه آن این بود که از امروز به بعد هر ایرانی که می خواهد دو قران جنس خارجی بخرد، باید چندین مرتبه فکر کرده و بعد دو قران را خرج کند. این مقاله برحسب دستور مقامات عالی در تمام روزنامه های پایتخت چاپ شد. امروز هم وضع ما مثل آن روز شده؛ باید هر یک ریال ارز یا خود ریال را با دقت خرج کنیم. در سال 1320 بودجه مملکتی موازنه داشت، اقتصاد مملکت سالم بود، در صورتی که عایدات نفت از یک میلیون لیره در سال تجاوز نمی کرد و دیناری از آن جزء بودجه نبوده و بی اجازه شاه دولت نمی توانست ارز خرج کند.

 

نویسنده پس از تمجیدهای فراوان از اقتصاد دوره رضاشاه نوشت: یک مطلب خیلی ساده را دولت ها و ادارات ما فراموش کرده اند و آن این است که همچنان که در یک خانواده کم درآمد، ولی عاقل خرج باید روی اصل الاهم فی الاهم باشد، در کشور نیز باید همین طور عمل شود. ما که احتیاج به درمانگاه و مریضخانه های کوچک و مدرسه داریم، اول این ها را باید ساخت و بعد ساختمان های مجلل برای سنا یا مجلس. می گویند الان در تهران مهمانخانه ای می سازند که 70 میلیون تمام خواهد شد، در اصفهان مهمانخانه ای در دست ساختمان است که 30 میلیون تومان خرج خواهد داشت، در صورتی که نه این و نه آن تولید نفعی نخواهد کرد. هر دو ضرر خواهند کرد، ولی با این پول ممکن بود صد دستگاه مدرسه یا مریضخانه کوچک در صد نقطه کشور ساخت. چندین مهمانخانه نوساز تعطیل شده و مهمانخانه های تهران پالاس همیشه بیش از 50 اتاق خالی دارد؛ همین طور هم سایر مهمانخانه ها که مثل قارچ پشت سر هم در تهران ساخته و تاسیس شده است.

 

نویسنده نتیجه گرفته است: بدبختانه ایرانی تجمل طلب است. این مرض تجمل طلبی که در خور ملت فقیر و دمکرات نیست، ما را به این روز انداخته است و دلیل اصلی و ریشه این بدبختی ها ضعف قوه قضایی مملکت است که آن طور که باید پشتیبانی نمی شود. قوانین توده گول زنی داریم که فقط دلخوشکنکی بیش نیست و هیچ وقت اجرا نمی شود؛ مثل قانون «از کجا آورده ای؟» یا قوانین جلوگیری از خوراکی های تقلبی. ولی از فلان صاحب منصب که مستقل چند طبقه بنا کرده است یا فلان متقلب که روغن یا داروی تقلبی تهیه می کند، یا اصلا حساب نخواستیم یا این که اگر متقلب هم محاکمه شد، حکمش هیچ وقت اجرا نشده، به طوری که تقلب ــ کلاهبرداری ــ ورشکستگی دروغی بهترین تجارت شده.

 

انگلیسی ها با اشغال کویت حلقه طلایی را برده اند

رویترز گزارش داد: راشد الرشید معاون وزارت خارجه کویت به نیویورک عزیمت کرد تا از تقاضای عضویت کویت در سازمان ملل متحد دفاع کند.

 

یک سخنگوی شرکت نفت انگلیسی کویت نیز اعلام کرد: به موجب گزارش های رسیده از کویت اوضاع در آن جا آرام است و شرکت نفت کویت به طور عادی به کار خود ادامه می دهد. فقط این شرکت صد تن از افراد اروپایی خود را از ناحیه مرز عراق که منطقه حفاری است به خود کویت احضار کرده است.

 

با وجود این، نیروهای انگلیس از نقاط مختلف کماکان رو به کویت می آیند. فعلا به استثنای افراد نیروی دریایی انگلیس این کشور در کویت 5 هزار سرباز دارد.

 

یک سخنگوی دولت عراق نیز اظهار داشت: در توطئه اشغال کویت توسط قوای انگلیس، برخی دول خارجی من جمله دولت انگلیس دست داشته اند. هدف این حمله تثبیت وضع پایگاه های استعمار بوده است.

 

وزارت خارجه عراق نیز اعلامیه ای انتشار داده، طی آن به پیاده شدن قوای انگلیس در کویت، که قسمتی از خاک عراق است، شدیدا اعتراض کرده است.

 

جرائد قاهره نیز نوشته اند: در بحرانی که قاسم در کویت ایجاد کرده انگلیسی ها با اشغال کویت، حلقه طلایی را برده اند. جرائد قاهره همچنین می نویسند: باید قوای خارجی هر چه زودتر کویت را ترک گوید. روزنامه الاهرام می نویسد: دعاوی قاسم [که] به استناد اوراق کهنه به عمل می آید، دوران هیتلر را به یاد می آورد که هر روز به استناد کاغذی، نسبت به یک کشور ادعا می کرد و همین دعاوی جنگ دوم جهانی را به‌وجود آورد.

 

از تهران تا شمیران یک قطره مشروب پیدا نمی شود!

شهردار تهران در مصاحبه ای گفت: در تمام دنیا شهرداری ها منشا اصلاحات اساسی در زندگی مردم و اخلاق عمومی می باشند. شهردار ضمن اشاره به محدودیت فروش مشروبات الکلی گفت: جامعه ما را الکلیسم تهدید می کند، و سپس درباره اجرای آئین نامه مشروب فروشان اظهار داشت که هر کسی قصد اصلاح جامعه را دارد باید شهرداری را در این کار یاری کند.

 

شهردار تهران گفت: در این چند روزی که فروشندگان مشروبات الکلی محدود شده اند، مردم تهران آسایش احساس می کنند و در خیابان ها تصادمی روی نمی دهد و از آمار جرائم نیز محسوسا کاسته شده و از تهران تا شمیران در مشروب فروشی ها مشروب گیر نمی آید. فروشندگان مشروبات می گویند: ما را آزاد بگذارید تا به فساد ادامه دهیم، ولی این آقایان باید بدانند که شهرداری مسئول اصلاح جامعه و راهنمایی مردم شهر است و به هیچ وجه نمی توان به عده ای اجازه داد که برای تامین منافع خود هر کاری دلشان خواست بکنند.

 

وزارت بازرگانی مثل بچه صیغه ای دولت بود!

جهانگیر آموزگار، وزیر بازرگانی، در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت: متاسفانه باید بگویم که تاکنون وزارت بازرگانی وظیفه و نقش خود را هرگز عملی نکرده است. در حقیقت این وزارتخانه مانند بچه صیغه ای دولت بوده است. بودجه ناچیز آن که سالیانه هشت میلیون تومان بود، صرف پرداخت حقوق کارمندان می شد، از طرف دیگر چه بسا که وزارت بازرگانی تصمیماتی اتخاذ می کرد که وزارت گمرکات در اجرای آن قصور و یا مسامحه می نمود؛ به این ترتیب عملا کارها فلج می شد.

 

وی ادامه داد: مجموعه این مسائل باعث شد که دولت کنونی تصمیم گرفت که امور بازرگانی و گمرک و بنادر را در یک وزارتخانه متمرکز سازد تا بدین ترتیب نظارت به مواد بازرگانی داخلی و خارجی در یک جا متمرکز بشود. برای سازمان جدید بازرگانی و گمرکات طرح کاملی تهیه می شود تا بتواند در بهبود وضع بازرگانی اثر قابل توجه و نیکو داشته باشد.

 

وی افزود: ما در آینده در تنظیم امور بازرگانی کشور با سازمان برنامه از نظر سیاست عمرانی و با بانک مرکزی ایران از نظر سیاست پولی و ارزی تماس خواهیم داشت.

 

وزیر بازرگانی همچنین گفت: یکی دیگر از مشکلات عمده کار بازرگانی کشور ما در حال حاضر این است که دولت و بازرگانان اغلب در وظایف خود دچار اشتباه می شوند؛ مقداری از اختیارات دولت بدون جهت به بازرگانان داده شده و بر عکس اختیاراتی از بازرگانان در دست دولت افتاده است و در حقیقت دولت و بازرگانان بدون جهت در کار و وظایف یکدیگر دخالت می کنند؛ البته این مسئله بیشتر بر اثر ضعف دولت ها در گذشته بوده است. ما امیدواریم این مشکل را هم حل کنیم و وظایف هر یک را به طور روشن معلوم نماییم.

 

کمبود محصولات کشاورزی موجب افزایش بیشتر قیمت ها شد

گزارش بانک کشاورزی در مورد وضع کشاورزی کشور در سال گذشته حاکی است ادامه خشکسالی در سه سال گذشته و بروز آن به حد اعلا در زمستان 1338 توام با سرمازدگی بهار سال 1339 به محصولات کشاورزی ایران لطمه بسیار زد و کمبود محصولات کشاورزی موجب افزایش بیشتر قیمت ها و ادامه تورم گردید.

 

واردات 249 میلیون تومان اتومبیل و کامیون

گزارش رسمی بانک ملی نشان می دهد که میزان اعتبارات اسنادی تصفیه شده از اول فروردین ماه تا آخر بهمن ماه سال گذشته [1339] در حدود 32 میلیارد و 357 میلیون ریال بوده است.

 

به موجب همین گزارش، برای ماشین های کشاورزی و صنعتی 37/5 میلیارد ریال، برای آهن آلات و لوله 222/4 میلیارد ریال، برای اتومبیل های سواری 464/1 میلیارد ریال، برای اتومبیل های بازی و شاسی 026/1 میلیارد ریال، برای لوازم یدکی اتومبیل 234/1 میلیارد ریال، برای لاستیک توئی و روئی 058/1 میلیارد ریال، برای انواع دارو 187/1 میلیارد ریال، برای قند و شکر 579/1 میلیارد ریال، برای چای 019/1 میلیارد ریال، برای انواع پارچه های پنبه ای 135/1 میلیارد ریال و برای انواع پارچه های پشمی 019/1 میلیارد ریال اعتبار اسنادی باز و سپس تصفیه شده یا برات واصل شده و در موعد خود واریز گردیده است.

 

این راهش نیست

احمد احرار در مقاله ای که روزنامه اطلاعات آن را منتشر ساخت نوشت: از تصویب نامه ای که دولت گذرانده و تشکیل شورای هدایت جوانان را پیش بینی کرده است معلوم می شود این دولت هم از فکر جوانان غافل نیست، [اما] نهایت راهی را می رود که دیگران رفتند و به نتیجه نرسیدند. در این که باید فکری به حال جوانان بشود حرفی نیست و این که فکر کردن برای جوانان از عمده فرائض دولت است نیز یک نکته ای است مسلم.

 

نویسنده افزوده است: در گذشته هم دولت ها، به اقتضای فرصت هایی که پیش می آمد، به جانب جوانان عنایت می کردند و اگر آرشیو نخست وزیر سوابق کارهای دولت های گذشته را در ضبط داشته باشد، آقای نخست وزیر می توانند مراجعه کنند و ملاحظه فرمایند چند بار شورای جوانان، کانون جوانان، سازمان جوانان و کمیسیون جوانان به عنوان کمک به جوانان، راهنمایی به جوانان، کاریابی برای جوانان تشکیل شده است؛ آیا این شوراها و کمیسیون ها توانستند گرهی از مشکل جوانان باز کنند؟ معلوم است که نه؛ چرا نتوانستند؟ برای آن که صلاحیت نداشتند و نشستند و برخاستند بی آن که بدانند چه می خواهند و چه باید بکنند!

 

احرار نوشت: من دو سال سردبیر مجله ای بودم که اطلاعات برای جوانان منتشر می کرد و دیده ام که جوان ها درباره این شوراها و کمیسیون ها چطور فکر می کنند. بی تعارف آن ها این شوراها را خیبرگیر نمی دانند؛ چون از اول که شورا تشکیل می شود می دانند اعضای باوقار و مطمئن شورا در جلسات مکرر پا روی پا خواهند انداخت، سیگار خواهند کشید و چای خواهند نوشید و حاصل کار این است که در بیوگرافی افتخارآمیز آن ها نوشته شود به عضویت شورای جوانان درآمد و منشا خدماتی واقع گشت! عجب است که این همه تجربه داریم و یکبار نکرده اند وقتی به فکر جوان ها می افتند بروند در دانشگاه، دست یک دانشجو را بگیرند و بگویند پدرجان، تو که جوان هستی و عقل هم داری و درس هم خوانده ای بگو ببینم حرف حسابت چیست و چه بایدت کرد؟!

 

بچه در گرو ویزیت دکتر!

یک شهروند در تماس با روزنامه اطلاعات گفت: بچه هشت ماهه من که دندان در می آورد تب کرده بود؛ دو روز پیش خانمم او را نزد دکتر اهری، که می گویند دکتر بچه ها است، برد. درست پس از سه دقیقه که دکتر نسخه ای می نویسد، خانم من 15 تومان ویزیت به دکتر می دهد؛ دکتر با یک نوع بی ادبی می گوید: ویزیت من 300 ریال است؛ خانم خجالت کشیده می گوید: بقیه را برایتان می فرستم. دکتر قبول نمی کند. عاقبت نسخه و بچه را در مطب گرو گذاشته به منزل می آید و 15 تومان دیگر به این دکتر «نوع دوست»! ببخشید «پول دوست» می دهد. می خواهم بدانم وزارت بهداری برای این نوع اشخاص چه در نظر گرفته و می گیرد.

 

اعتراض دانشجویان دانشگاه ملی

صبح امروز عده ای از دانشجویان دانشگاه ملی برای اعتراض به تصمیمات جدیدی که از طرف اولیای دانشگاه مزبور برای دانشجویان گرفته شده است در وزارت فرهنگ اجتماع کردند و مطالب خود را با دکتر کسایی، رئیس اداره تعلیمات عالیه، در میان گذاشتند.

 

دانشجویان گفتند: قرار بود سالانه 25 هزار ریال در دو نوبت از ما گرفته شود: یک نوبت در اول مهر و نوبت دیگر در اول اسفند، ولی در سال جاری بر خلاف تعهد قبلی، 1650 ریال شهریه اضافه کرده اند و می گویند: تمام شهریه را باید در یک نوبت پرداخت کنید.

 

در دولت سابق درباره خروج از سنتو حرفی زده نشد

قدس نخعی، وزیر خارجه، در پاسخ به این سوال که «آیا در کابینه سابق راجع به مسئله بی طرفی ایران و خارج شدن از پیمان سنتو تصمیمی گرفته شده بود» گفت: در هیچ یک از جلسات هیئت دولت که اینجانب شرکت داشتم نه از طرف نخست وزیر و نه از طرف هیچ یک از آقایان وزرا چنین پیشنهادی نشد و تصمیمی در این باره اتخاذ نگردید.

 

وزیر خارجه درباره پیشنهاد کمک شوروی به ایران نیز گفت: در جلسات هیئت دولت که من شرکت داشتم در این باره صحبت نشد، ولی بهبودی مناسبات همیشه مورد نظر بود و هیچ یک از دولتی ها مضایقه از اقدامات مقدور برای توسعه مناسبات و اثبات حسن نیت خود نداشته است.

 

وزیر خارجه اضافه کرد: سفیر کبیر شوروی قریبا به تهران باز می گردد.

 

قدس نخعی درباره روابط ایران و آمریکا نیز گفت: بسیار امیدوارم که دولت آمریکا کمک های خود را ادامه داده و در پرداخت مرتب آن تسریع کند.

 

یک قریه آتش گرفت

طی حریق مدهشی که بعدازظهر دیروز در قریه گالی کش، واقع در چهار فرسنگی گنبدکاووس رخ داد 65 خانه از کشاورزان قریه مزبور به کلی سوخت و آتش پس از ده ساعت تمام که شعله می کشید خاموش شد.

 

کمیته اجرای برنامه اصلاحات و عملیات مثبت تشکیل می شود

در جلسه فوق العاده دیشب هیئت دولت، که دو ساعت و نیم طول کشید، برنامه تثبیت اقتصادی دولت مطرح و تصویب شد.

 

در این جلسه تصمیم گرفته شد که در هر وزارتخانه یک کمیته به نام «کمیته اجرای برنامه اصلاحات و عملیات مثبت» تشکیل شود و 5 نفر از افراد خوشنام و خوش فکر عضویت آن را داشته باشند.

 

این کمیته برنامه های لازم را برای اجرای اصلاحات و عملیات مثبت تهیه و تسلیم وزیر مربوطه خواهد کرد.

 

توجیه مداخله آمریکا در امور داخلی ایران؛ این همه به ما پول می دهند مداخله هم نکنند؟!

علی اصغر امیرانی در نشریه خواندنی ها نوشت: در میان انواع کارهای مثبت و منفی و خنثی که این دولت هم مانند هر دولت دیگری قادر است انجام دهد ماشاء الله دست به توقیف و بازداشتش مثل این که از همه بهتر و بیشتر است.

 

بازداشت لازم و ناقص و بدون دنباله یکی دو تیمسار ناوزیر در اوائل کار، آن هم به اتهام فساد و بلافاصله بعد از انحلال مجلسین، اگر از نظر مردم فریبی لازم باشد، اقدام به سرقت منار ، توقیف در مورد سپهبد آزموده، آن هم به اتهام مخالفت با دولت و سپس شروع به کندن چاه برای بیان علت آن و متعاقب آن بازداشت آرامش به جرم دهن لقی، بدون در نظر گرفتن حفر چاه مناسب برای آن، همگی نشانه و گواهی برای این دست به توقیف داشتن است.

 

امیرانی در ادامه مداخله در امور ایران را حق آمریکا دانسته و نوشت: آرامش گفته بود آمریکایی ها در تمام شئون سیاسی و اقتصادی و مالی ما مداخله می کنند؛ من کار ندارم به اینکه بیچاره آمریکایی ها بعد از هزار میلیون دلار وام و کمک به تصدیق خودمان، آیا باید حق این را داشته باشند که به اندازه یک دهم هم پیمان خشک و نم پس نده انگلیسی مان در کارها و یا لااقل در طرز خرج نظارت و به قول آرامش مداخله داشته باشند یا نه؟

 

نویسنده در ادامه به توقیف آزموده پرداخته و نوشت: این صحیح نیست که عالی ترین مرجع و مقام صلاحیت دار در توقیف اشخاص، یعنی وزیر دادگستری، از این توقیف اظهار بی اطلاعی کند و نخست وزیرش بگوید: به همان دلیل که آزموده را توقیف کردیم!

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.