محلات شهر طهران قدیم

محلات شهر طهران قدیم

محله عودلاجان: محدود به خیابان جلیل‌آباد (خیام) و ارک کاخ گلستان و بیوتات سلطنتی تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و بازار عودلاجان یا بازار کلیمی‌ها و محله کلیمی‌ها و پامنار1 و جنوب خیابان چراغ گاز یا چراغ برق (امیرکبیر) و میدان توپخانه (میدان سپه).

تهران دارای پنج محله بود به این شرح:

اول ـ محله عودلاجان: محدود به خیابان جلیل‌آباد (خیام) و ارک کاخ گلستان و بیوتات سلطنتی تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و بازار عودلاجان یا بازار کلیمی‌ها و محله کلیمی‌ها و پامنار1 و جنوب خیابان چراغ گاز یا چراغ برق (امیرکبیر) و میدان توپخانه (میدان سپه).

دوم ـ محله سنگلج: محدود به خیابان خیام تا انتها و از شمال تا میدان حسن‌آباد و خیابان شیخ هادی و باستیون2 و پهلوی جنوبی (امیریه) و پل امیربهادر (خیابان بین میدان شاهپور و سه راه امیریه) و بازارچه قوام‌الدوله تا خیابان خیام.

سوم ـ محله بازار: حدود سه‌راه مسجد شاه (انتهای خیابان ناصر خسرو) در امتداد خیابان جباخانه (خیابان بوذرجمهری) تا انتهای بازار بزرگ (بازار بزازها) و بازار چهل تن. در جنوب و متمایل به طرف شرق تا خیابان ماشین دودی یا گارماشین (خیابان ری).

چهارم ـ محله چاله میدان یا چالی میدان: محدود به حدود جنوب بازار چهل تن و امامزاده سید اسماعیل و میدان مال فروش‌ها و میدان امین‌السلطان و گمرک و خانی‌آباد و دروازه غار و پاقاپوق (میدان اعدام یا میدان محمدیه).

پنجم ـ محله دولت: عبارت از حدود خیابان لاله‌زار، خیابان شاه‌آباد، خیابان اسلامبول، خیابان علاءالدوله3 (فردوسی)، خیابان لختی (خیابان سعدی)، خیابان واگن‌خانه (خیابان اکباتان)، خیابان عین‌الدوله (خیابان ایران)، خیابان دوشان‌تپه (خیابان ژاله) خیابان نظامیه (خیابان بهارستان)، دروازه شمیران، دروازه دولت و متعلقات آن که بعد از چهار محله سابق‌الذکر به وجود آمده جزء محلات جدیدالاحداث و غیرقابل اعتنای شهر به حساب می‌آمد.4و5

نمایی از چهارراه عودلاجان در طهران

شماره آرشیو: 506-4ع

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.