درضرورتِ مقابله به مثل تاریخی وفرهنگی!
فضاسازی رسانه های استکباری بر علیه نظام اسلامی «از رهبری کامیکازها»تا«رفیق آیت الله!»

درضرورتِ مقابله به مثل تاریخی وفرهنگی!

داستانی که در مقال پیش روی روایت می شود،حکایت یکی از فضاسازی های عوامل فرهنگی استکبار جهانی است که درآغازین سالیان تاسیس نظام اسلامی،درمطبوعات اروپایی روی داده است.راوی این این رویداد،استاد ارجمند آیت الله سید هادی خسروشاهی سفیر وقت جمهوری اسلامی درواتیکان است که درآن دوره به مثابه هدف این فضاسازی های فرهنگی وسپس دستگاه ترورمخالفان خارج نشینِ نظام بوده است.استاد خسروشاهی این مقال را نه به مثابه یک داستان شخصی بلکه به عنوان نمونه ای از هجوم تبلیغی ورسانه ای ازسوی امپراطوری خبری غرب مطرح ساخته وضرورت مقابله به مثل وپاسخگویی دستگاههای فرهنگی مسئول در نظام دربرابر آن تاکید ورزیده است. امری که امروزه ضرورت آن به نیکی احساس می شود و باید اذعان کرد که از سوی متولیان مغفول واقع شده است.

داستان اثری که اخیرا از اینجانب منتشر شده و«رهبری تروریسم در اروپا!»نام دارد، مربوط به 30 سال پیش است و همان زمان هم تنظیم شده است، اما به دلایلی که اشاره می‌شود چاپ و نشر آن به تأخیر افتاد. در واقع این کتاب قرار بود پس از مراجعت از سفارت ایران در واتیکان چاپ شود و به همین دلیل هم نقل قول‌ها و مستندها در مقدمه آن مربوط به کسانی مانند ریگان، ویلیام کلبی، رامسفلد، جورج شولتز و... است که در آن ایام در امریکا در رأس امور بودند، اما به دلایلی از جمله اشتغالات علمی در حوزه و دانشگاه و فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی در ایران و سفر سه ساله به مصر توفیق نشر کتاب به دست نیامد. البته آماده نبودن ترجمه مطالب ایتالیایی یکی دیگر از علل تأخیر بود، ولی به هر حال موضوع مربوط به تاریخ معاصر است و تاریخ را هر وقت بنگارید تاریخ است و شامل مرور زمان نمی‌شود.

 

اهمیت حساسیت تاریخی وفرهنگی

هدف از نشر این اثر،آن است که در قبال هجمه تبلیغاتی امپریالیسم خبری اگر سکوت اختیار شود و مقابله به مثل نشود، اکاذیب و اباطیل منتشر شده بعدها به عنوان اسناد مورد سوء استفاده تاریخ‌نویسان اجاره‌ای ایرانی و بیگانه قرار خواهند گرفت و حقیقت مطلب بر آیندگان روشن نخواهد شد.

 

هجمه تبلیغاتی هیچ فرقی با هجمه فرهنگی، نظامی و اقتصادی ندارد. باید در برابر آن موضع گرفت و با قدرت تمام به آن پاسخ داد. اگر برای جلوگیری از حملات نظامی احتمالی دشمن موشک یکی از ضروریات اولیه است و شامل آیه شریفه «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّه» می‌شود، نشر حقایق و منتشر ساختن اسناد حقیقی و واقعی به حکم وجوب تبیین در اخبار عناصر فاسق نیز ضروری و یک اقدام بازدارنده است.

 

البته تنها اینجانب نیستم که در معرض اتهام واهی و از ریشه دروغ قرار می‌گیرم، بلکه این قبیل اتهامات و یا اکاذیب مشابه دیگر در باره امام خمینی و بعضی دیگر از مقامات تأثیرگذار و مسئول و رده بالای کشور نیز مطرح و در سطح وسیعی در سراسر جهان و به زبان‌های گوناگون پخش شده است و می‌شود که متأسفانه اغلب با پاسخ لازم روبرو نشده است.

 

کوتاهی مسئولین ما در این راستا موجب شده است یک مزدور اجاره‌ای با استناد به اکاذیب جراید صهیونیستی امپریالیستی در کتابی در شش جزء تحت عنوان «رفیق آیت‌الله» بعضی از بزرگان کشور ما را تربیت یافته مکتب کمونیسم و دانشجوی دانشگاه پاتریس لومومبا در مسکو بنامد.

 

البته جاعل خبر داعی ندارد که عدم صحت خبر را به علت عدم امکان حضور یک شخصیت برجسته در یک دانشگاه خارجی در مدت زمان درازی ارزیابی کند، او مزدور است و وسیله هم که اخبار جعلی است فراوان در اختیار دارد و یا اینکه سازمان سیا، موساد و اینتلیجنت‌سرویس جعل و در اختیار قرار می‌دهد، اما چرا ما پاسخ جدی و قاطعی ندهیم؟

 

البته در این مقال کوتاه، قصد ورود به تحلیل علل و عوامل کوتاه آمدن مسئولین مربوطه در این زمینه را ندارم و فقط اشاره‌ای به موضوع داشتم تا روشن شود چرا این اثر را علی‌رغم مرور یک ربع قرن و کمی بیشتر چاپ و در اختیار عموم قرار می‌دهم. بی‌تردید اگر اتهام فقط جنبه شخصی و فردی داشت، شاید می‌شد از باب اعراض از جاهلین از آن عبور کرد، ولی اتهام به فردی که به عنوان نماینده امام خمینی و سفیر جمهوری اسلامی مشغول به انجام وظیفه است مسئله‌ای نیست که قابل اغماض و چشم‌پوشی باشد.

 

اگر کسی این اثرتاریخی وضمائم ومستندات آن را مرور کند،درمی یابد که شواهد و اسناد آن مربوط به زمان حال نیست، اما با توجه به اینکه حادثه در سال‌ها پیش اتفاق افتاده نقل شواهد آن برهه ضروری است و البته مثال‌های امروزی هم در واقع تکرار همان اتهامات از زبان همان نوع افراد و در باره افراد دیگر و در شکل تکامل‌یافته‌تر آنهاست. از سوی دیگر نقل شواهد گذشته را هم باید به عنوان نمونه و گوشه‌ای از تاریخ به حساب آورد و البته شواهد امروزی هم در زمانی نه چندان دور شواهد پیشین محسوب خواهد شد.

 

در واقع آنچه که در باره اینجانب مطرح شد، هدف قرار دادن اصل نظام اسلامی بود و بعدها در مطبوعات خارجی وابسته به امپریالیسم غرب دیگر مسئولان رده بالای نظام هم در معرض همین نوع اتهامات قرار گرفتند و هنوز به نشر این قبیل اکاذیب در سطح جهانی و این بار توسط عمال رسمی و غیر رسمی اوباشی چون بنی‌سعود و واماندگان سیاسی ایرانی‌نما ادامه دارد.

 

در این مقال، اشاره به هدف اصلی و اقدامات بعدی از نشر اکاذیب تروریستی! در باره اینجانب بی‌مناسبت نیست:

 

مرحله آغازین ترور

ترور شخصیتی و متهم ساختن سفیر جمهوری اسلامی ایران در واتیکان به رهبری تروریسم اسلامی در کل اروپا، بی‌تردید زمینه‌سازی در سطح جهانی و مقدمه‌ای برای اجرای مرحله دوم طرح یعنی ترور فیزیکی سفیر بود، البته نه به عنوان شخص بلکه به عنوان نماینده اسلامی ایران و در چند فاز اجرا شد.

 

نخست پس از مراجعتم از سفر یک هفته‌ای به لندن درست هنگامی که هیچ‌کس جز من در اقامتگاه حضور نداشت، ناگهان صدای شکسته شدن شیشه پنجره اتاق پذیرایی که مشرف به یکی از خیابان‌های عمومی فارنیزینا محل وزارت امور خارجه ایتالیا بود به گوشم رسید. اغلب اوقات پرده‌های کرکره‌ای چوبی که در ایتالیا پرسیانا نامیده می‌شوند، بسته بود و آن روز پس از رسیدن به اقامتگاه برای تغییر هوای گرفته و نمور یک هفته‌ای ساختمان پرسیانا را کنار زدم، ولی درب پنجره‌ها را برخلاف همیشه باز نکردم که پس از گذشت تقریباً یک ساعت صدای شکسته شدن شیشه‌ها به گوش رسید و ابتدا اهمیتی ندادم، ولی بعد از تأمل کوتاهی برای بررسی امر به اتاق پذیرایی رفتم که با شیشه‌های شکسته آغشته به خون مواجه شدم که در بررسی روشن شد کس یا کسانی که قصد ورود به ساختمان را داشتند شیشه پنجره را شکسته‌اند و یقیناً نه به قصد سرقت که اگر همچو نیتی بود قاعدتاً باید در زمان غیبت و مسافرتم انجام می‌گرفت نه به هنگام بازگشت و درست در همان روز نخست ورود این اتفاق افتاد.

 

دوستان سفارت به پلیس رم اطلاع دادند. از گروه ضربت کاربینری سه نفری آمدند و ضمن بازرسی و بررسی گفتند عامل این امر به یقین قصدی غیر از سرقت داشته و از بالکن مشرف به خیابان عمومی وارد محل شده است و پس از شکستن شیشه ناگهان با شیشه دوم که شیشه‌ای دو جداره بود روبرو شد که با شکستن آن از ناحیه دست به‌شدت مجروح شد و کثرت خون ریخته شده در محل نشان می‌دهد این خونریزی شدید مانع از ادامه کار شده بود. افراد پلیس پس از نمونه‌برداری‌های فنی و بررسی محل ورود به بالکن منزل واقع در طبقه اول یک مجتمع با حیاط وسیعی که ملک ایران بود و تهیه گزارشی محل را ترک گفتند و وعده دادند نتیجه را به زودی اعلام خواهند کرد. بعد از مدتی به علت عدم دسترسی به عاملان امر اعلام کردند به نتیجه مطلوبی نرسیده‌اند، ولی باز تحقیق را ادامه خواهند داد که البته نه از نتیجه تحقیق خبری شد و نه از نتیجه مطلوب.

 

دومین مرحله از ترور

در مرحله بعدی در همان ایام با توجه به اینکه اینجانب پس از بازگشت از محل سفارت عصرها در ایوان اقامتگاه برای صرف چای و مطالعه روزنامه‌ها اتراق می‌کردم و مستر جان علی تنها کارمند هندی اقامتگاه که از قبل استخدام شده بود برایم چای می‌آورد و می‌رفت، روزی پس از آنکه چای را آورد و رفت و بنده مشغول رسیدگی به کارهایم بودم ناگهان در چند ده قدمی محل نشستن بسته‌ای از خیابان پرتاب شد و روی چمن افتاد و با صدای وحشتناکی منفجر شد. خوشبختانه پس از تجربه صدای انفجار موشک‌های صدام بعثی در تهران و قم بدون هیچ ترس و هراسی بلند شدم و باز پلیس را خبر کردم که با سرعتی باور نکردنی که گویی پشت ساختمان بودند خود را رساندند و محوطه انفجار را بررسی کردند و در اعلام نتیجه اولیه گفتند ماده منفجره کم‌خطری تهیه شده از مواد محترقه به داخل محوطه پرتاب شده است که مورد را بررسی و دلایل و نتیجه نهایی را اعلام خواهند کرد که البته مانند حادثه قبلی از نتیجه نهایی علی‌رغم یکی دو بار پیگیری خبری نشد.

وبالاخره سومین مرحله از ترور

پس از طی این دو مرحله نوبت به ارسال بمب پلاستیکی بسیار خطرناکی داخل یک ماشین حساب بزرگ و قدیمی از پاریس و به نام شخص سفیر رسید که خوشبختانه و به یقین با عنایت خاص الهی انفجار آن به علت احتیاط و عدم زدن دکمه ماشین عملی نشد و خطر از ویرانی سفارت و کشته شدن حقیر و همکاران مرتفع شد که داستان مشروح آن این بار به رادیو، تلویزیون و مطبوعات ایتالیا کشید و واکنش‌های مختلفی مطرح شدند که قسمت‌هایی از آن انعکاس‌ها در تلویزیون‌ها و جراید ایتالیایی را در آخر این کتاب می‌خوانید. البته طرح ترور فیزیکی دامنه گسترده‌ای یافت و هر روز یک توطئه خاص و عجیب و غریب توسط مقامات امنیتی رم کشف می‌شد که گاهی خبر آن را به ما اطلاع می‌دادند.

 

از جمله آن کشفیات پیدا شدن یک چمدان پر از سلاح و مواد منفجره در یکی از هتل‌های درجه دوم رم بود که در اتاق کرایه شده توسط دو مسافر عرب زبان به دست آمد. گویا این دو مسافر پس از کرایه کردن یک اتاق دو نفره و گذاشتن چمدان در آن و پس از ساعتی استراحت به عنوان گردش در شهر پاسپورت خود را دریافت می‌کنند و از هتل خارج می‌شوند که تا روز بعد به آنجا برنمی‌گردند و مراجعه نمی‌کنند و فردا صبح مدیر هتل موضوع را به پلیس اطلاع می‌دهد و پلیس ضربت کاربینری بلافاصله خود را به هتل می‌رساند و در ضمن بازرسی چمدان فقط یک شماره تلفن و یک نام در کاغذی داخل آن به دست می‌آورند:

«تلفن سفارت ایران در واتیکان

گیرنده: عالیجناب سفیر سید هادی خسروشاهی»

خبر کشف این چمدان نخست به‌طور خلاصه در جراید ایتالیا منتشر شد، ولی پلیس به عنوان اینکه در حال تحقیق و بررسی است از انعکاس مشروح امر جلوگیری کرد. البته یک منبع فلسطینی هوادار انقلاب اسلامی به من گفت پلیس ایتالیا معتقد شده سفارت رژیم بعثی عراق در رم در این توطئه دخالت مستقیم داشته است، لذا دولت ایتالیا از گسترش نشر خبر و اعلام نتیجه تحقیقات مبذول شده خودداری ورزید، اما به‌تدریج گزارش‌های متعددی در باره این چمدان پر از سلاح و بمب برای تشدید جو اتهامات علیه جمهوری اسلامی ایران در مطبوعات ایتالیا و فرانسه منتشر شد که به علت ارتباط داده شدن آن به اتهام قبلی نمونه‌هایی چند از نوشته‌ها و اطلاعیه مربوط به آن را در «رهبری تروریسم در اروپا»نقل کرده ام.

البته اینها نمونه‌هایی از اقدامات کشف مزدوران امپریالیسم جهانی بر ضد فرزندان انقلاب اسلامی ایران در خارج بود و در جای دیگر نیز اقدامات مشابهی بر ضد فرزندان انقلاب همزمان انجام گرفت که نمونه دیگر آن انفجار قرآن مجید اهدا شده به برادر سفیر محترم جمهوری اسلامی ایران در سوریه در دفتر ایشان در دمشق بود که منجر به نقص عضو و قطع ید ایشان شد، ولی علی‌رغم این ضایعه ایشان نیز بدون هیچ هراسی به کار خود ادامه داد با یقین به این نکته: «حذر کردن از مرگ دو روزی روا نیست/ روزی که قضا هست، روزی که قضا نیست»

 

علاوه بر توطئه‌های تروریستی مزبور که به یاری حق کشف و خنثی شد، همزمان یک چمدان پر از اسلحه نیز که به‌طور ترانزیت از رم به فرودگاه شارل دوگل پاریس ارسال می‌شد کشف شد که جراید غربی طبق معمول آن را مرسوله ایران برای هواداران تروریست خود در اروپا از طریق رم نام نهادند.

 

چند تذکار

در پایان این نوشتار بی‌مناسبت نیست که به سه نکته اشاره شود:

1.نویسنده اصلی مقاله در روزنامه ساندی تایمز لندن امیر طاهری، سردبیر کیهان انگلیسی در زمان رژیم سابق و مأمور ساواک و یکی از چند عضو رسمی مطبوعاتی ایرانی سازمان سیا بود. امیر طاهری پس از پیگیری قانونی ما در دادگاه عالی لندن محکوم و از روزنامه ساندی تایمز وابسته به مرداک، صهیونیست معروف اخراج شد. البته مدیر روزنامه هم طبق رأی و دستور دادگاه تمامی هزینه‌های وکیل، دادگاه و خسارت وارده مربوطه را پرداخت کرد.

 

2.در میان انبوه روزنامه‌های چپ و راست ایتالیا روزنامه ایل بلشویک (IL Bolscevico) ارگان رسمی لنینیست ـ مارکسیست‌ها در ایتالیا بود که همواره از انقلاب اسلامی دفاع می‌کرد و همه اخبار مربوط به ایران و سفارت ما را پوشش می‌داد و به امپریالیسم حمله می‌کرد. نمونه‌هایی از پیام‌ها و مصاحبه‌های منتشر شده ما در آن روزنامه در بخش پایانی اثر مورد اشاره آمده است.

 

3. متأسفانه در غوغای مطبوعاتی غرب در باره تروریست بودن اینجانب و رهبری کامیکازها توسط بنده نه وزارت مربوطه در دستگاه واتیکان و نه روزنامه ارگان و رسمی آن کوچک‌ترین برخورد مثبتی در دفاع از سفیری که نماینده رسمی ارگان جمهوری اسلامی در آن کشور است به عمل نیاوردند و در تذکار شفاهی اینجانب به وزیر امور خارجه واتیکان، جناب منسنیور سلوسترینی پاسخ و توضیح معقولی از جانب وی ارائه نشد و فقط به این نکته اشاره کرد که در ایتالیا مطبوعات حتی به عالیجناب پاپ هم اتهام می‌زنند.

 

این خلاصه ماجرا بود، اما برای آگاه شدن از مشروح جریان و چگونگی توطئه‌های دشمنان اصل داستان،«رهبری تروریسم در اروپا» را مطالعه کنید.

دیدار استاد سید هادی خسروشاهی با پاپ ژان پل دوم در آغاز ماموریت به عنوان سفیر ایران در واتیکان

 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.