27 فروردین 1342

27 فروردین 1342

10 کشته  در زدوخورد «اشرار» و ژاندارم‌ها/وضعیت نامعلوم حقوق کارمندان سازمان برنامه/اعلام طرح‌های ده‌گانه وزارت دادگستری/طرح انحلال دادسرای تهران منتشر شد/نخست‌وزیر: بودجه کل تا روز شنبه منتشر می‌شود/خرید آلونک برای ارتش خیانت بود!/ستایش سفیر انگلیس از «پیشرفت‌های ایران» در دیدار با شاه!/نقدی به برنامه خانه‌سازی دولت!/عزا عزایی است که مرده‌شوی را هم به گریه انداخته است!/افزایش 25 درصدی قیمت قند و شکر وقتی به دهات می‌رسد می‌شود 50 درصد!/دهقان ایرانی نانش را خودش تهیه می‌کند، گوشت هم نمی‌‎خورد، ولی قند و شکر لازم دارد!/می‌گویید برای چند ماه قند و شکر انبار دارید، پس برای چه گران کرده‌‌اید؟!/مردم چوب زیادی خرج دولت و کسری بودجه را می‌خورند!/می‌خواستید کارگران را در سود نامعلوم کارخانه‌ها شریک کنید، قندش را گران کردید!

10 کشته  در زدوخورد «اشرار» و ژاندارم‌ها

مطبوعات امروز نوشتند: هنگامی که یک ایل قشقایی ییلاق و قشلاق می‌کردند، در چهار دره آباده مورد تهدید و سرقت و شرارت عده‌ای از اشرار و راهزنان قرار می‌گیرند.

بلافاصله چند تن از قشقایی‌ها به پست ژاندارمری مراجعه کرده مراتب را گزارش می‌دهند که از دزدی و شرارت آنها جلوگیری شود؛ درنتیجه یک عده ژاندارم به فرماندهی ستوان زهتاب به محل واقعه حرکت می‌کنند و زدوخورد شدیدی میان راهزنان و ژاندارم‌ها صورت می‌گیرد که بر اثر این نزاع، نُه نفر از اشرار کشته می‌شوند و بقیه فرار می‌کنند. در این درگیری‌ها، یک ژاندارم مقتول و یک نفر مجروح شده است که فورا برای معالجه به اولین پست بهداری اعزام گردید.

 

وضعیت نامعلوم حقوق کارمندان سازمان برنامه

حقوق فروردین‌ماه کارمندان سازمان برنامه، که معمولا در روزهای 25 و 26 فروردین کارهای مقدماتی و اجرایی آن به اتمام می‌رسد، در ماه جاری به علت نبودن بودجه به تعویق افتاده است.

مقامات سازمان برنامه اکنون منتظر تصویب بودجه سازمان برنامه در هیئت دولت هستند و احتمال داده می‌شود اگر این کار تا چند روز پایان فروردین‌ماه صورت نگیرد، حقوق کارمندان سازمان برنامه به صورت علی‌الحساب پرداخت گردد.1

 

اعلام طرح‌های ده‌گانه وزارت دادگستری 

صبح امروز جلسه مطبوعاتی با حضور کلیه خبرنگاران جراید در دفتر دکتر باهری، وزیر دادگستری تشکیل شد. وزیر دادگستری در این جلسه گفت: برای تهیه طرح‌های ده‌گانه وزارت دادگستری، کمیسیون‌هایی از قضات برجسته و اساتید دانشگاه تشکیل دادم. من تا 20 اردیبهشت‌ماه منتظر وصول نظرات هم‌میهنان خواهم بود و بعدا این نظرات را به کمیسیون‌ها خواهم فرستاد تا احیانا مورد استفاده واقع شود.

این طرح‌ها فعلا ده فقره است. برای رفع تمرکز نیز وزیر دادگستری می‌تواند از اختیارات خود استفاده کند و دیگر احتیاجی به تهیه طرح نبود و طرح‌های دیگر نیز مربوط است به قضات دیوان کشور و اساتید دانشگاه که هنوز تهیه نشده و خود آقایان آن را تهیه خواهند کرد.

بر اساس این طرح‌ها امنای صلح انتخابی که از طرف ساکنان محل برای چهار سال انتخاب می‌شوند، به دعوای موجر و مستاجر، کیفر گران‌فروشان و به کلیه جرایم مربوط به دادگاه بخش رسیدگی می‌کنند.2

 

طرح انحلال دادسرای تهران منتشر شد

امروز متن طرح انحلال دادسرای استان که به وسیله آقایان احمدی، دادستان تهران، و دکتر رحیمی، مشاور قضایی اداره حقوقی، تنظیم شده است انتشار یافت.

بر اساس این طرح «از تاریخ تصویب این قانون، کلیه دادسراهای استان و تشکیلات اداری آن به ترتیبی که به موجب این قانون مقرر گردیده است منحل و انجام وظایفی که تاکنون به عهده دادسراهای استان محول بوده با دادسرای شهرستانی است که در مقر دادگاه استان مربوط می‌باشد».

 

نخست‌وزیر: بودجه کل تا روز شنبه منتشر می‌شود

هیئت دولت دیروز در وزارت دارایی تشکیل جلسه داد و مدت هشت ساعت به بودجه کشور رسیدگی کرد.

دیشب پس از پایان جلسه هیئت دولت، اسدالله علم، نخست‌وزیر، اظهارداشت: شور اول بودجه کل کشور پایان یافت و شور نهایی آن در جلسه آینده هیئت دولت، که روز چهارشنبه (فردا) در کاخ نخست‌وزیری تشکیل خواهد شد، انجام می‌شود و متن بودجه کل حداکثر تا روز شنبه آینده منتشر خواهد شد.

 نخست‌وزیر در پاسخ به سوالی در مورد رقم کل بودجه کشور گفت: این مسئله‌ای است که به هیچ وجه نمی‌توان در مورد آن چیزی گفت و هیچ یک از وزیران نیز مجاز نخواهند بود که نسبت به آن مطلبی اظهار نمایند. به طور کلی تا هفته آینده متن بودجه کل منتشر خواهد شد و کلیه ارقام آن نیز به اطلاع عموم خواهد رسید.

 

خرید آلونک برای ارتش خیانت بود!

دادستان دادگاه ارتشبد هدایت در جلسه امروز دادگاه گفت: خرید آلونک برای ارتش خیانت بود، به جای ساختمان عظیم ستاد بزرگ ارتشتاران و خرید کارخانه باطری‌سازی برای افسران خانه می‌ساختند، متهمین ساختمان‌های موقتی کارگران را که می‌بایست خراب شود به ارتش فروختند.

خانه‌های خریداری‌شده حتی پست‌تر از آلونک است. مبنای خرید ساختمان‌ها بر روی احتیاج نبوده، بلکه از نقطه نظر مذاکرات خصوصی و تبانی انجام گرفته است.

دادستان دادگاه همچنین خطاب به ارتشبد هدایت گفت: ارتش جای شورش نیست. [رک: روزشمار 11 فروردین 1342، روزشمار 20 فروردین 1342، روزشمار 22 فروردین 1342]

 

ستایش سفیر انگلیس از «پیشرفت‌های ایران» در دیدار با شاه!

ساعت ده و نیم صبح امروز، دنیس رایت، سفیر کبیر جدید دولت انگلستان، در کاخ مرمر به حضور شاه بار یافت و استوارنامه‌های خود را تقدیم داشت.

در این مراسم که آقایان آرام، وزیر امور خارجه، جهانبانی، رئیس تشریفات وزارت خارجه، و آجودان‌های کشوری و لشکری شاه حضور داشتند. دنیس رایت هنگام تقدیم استوارنامه‌های خود به حضور شاه چنین معروض داشت: هم‌زمان بودن شروع کار من با پیشرفت‌های بزرگی که به رهبری شاهنشاه در کشور ایران صورت می‌گیرد خود امتیاز بزرگی به‌شمار می‌رود.

لازم می‌دانم اعلیحضرت همایون شاهنشاه را مطمئن سازم که هر اقدامی را که در قدرت داشته باشم برای تقویت و توسعه روابط نزدیک و دوستانه‌ای که خوشبختانه امروز بین دو کشور وجود دارد انجام دهم.3

 

نقدی به برنامه خانه‌سازی دولت!

م. صمصامی طی یادداشتی در روزنامه «اطلاعات» نوشته است: دولت به‌خصوص وزیر دارایی، ضمن صحبت‌های خود در کنفرانس اقتصادی، ایجاد ده‌هزار مسکن در تهران و شهرستان‌ها را یکی از حربه‌های موثر برای رفع رکود اقتصادی و به گردش افتادن چرخ‌های اقتصاد کشور اعلام داشت.

یکی از برنامه‌های اقتصادی دولت که در کنفرانس اقتصادی عنوان شد این بود که به منظور بهبود وضع دهات برای دهقانان کار ایجاد شود و وسایل زندگی بهتری برای آنان فراهم گردد تا ساکنین دهات به شهرها مهاجرت نکنند و در ده باقی بمانند و به کار تولیدی بپردازند.

اگر قبول کنیم که ساختمان این ده‌هزارخانه چندین ده‌هزار نفر عمله می‌خواهد و این عمله‌ها باید از دهات تأمین شوند، خودبه‌خود به این نتیجه می‌رسیم که با این کار، مهاجرت از دهات و تخلیه روستاها را تشویق کرده‌ایم. مردمی که برای کار و زندگی در شهرها، روستاها را ترک می‌کنند و به شهرها سرازیر می‌شوند، وقتی کار ساختمانی تمام شد، آیا دوباره به دهات برمی‌گردند یا مانند گذشته سربار شهرها می‌شوند و به کارهای پست و کم‌درآمد می‌پردازند و بر بیکاره‌ها و ولگردها اضافه می‌شوند.4

 

عزا عزایی است که مرده‌شوی را هم به گریه انداخته است!

علی‌اصغر امیرانی در ستون «بدون روتوش» شماره امروز «خواندنی‌ها» با اشاره به افزایش قیمت قند و شکر نوشت: عزای افزایش نرخ قند و شکر همان قدر که برای مرده‌شوی که وزارت دارایی باشد، مایه تأسف شده، دو چندان برای مردم صاحب عزا و در میان آنها، با تأسف توأم با تعجب تلقی شده است.

 

افزایش 25 درصدی قیمت قند و شکر وقتی به دهات می‌رسد می‌شود 50 درصد!

اگر واردکننده این کالا تاجر کم‌خرج‌تری بود و رقیب هم در مقابل داشت و صدها هزار نفر نان مفت‌خور و جیره‌خوار به اسم کارمند نداشت و هزارها خرج بدتر از برج برایش درست نمی‌کردند، هرگز به خود اجازه نمی‌داد، بر بهای کالایی که صددرصد مورد نیاز صددرصد مردم است دیناری بیفزاید، آن هم گستاخانه به این اندازه و بی‌اندیشه از عواقب امر و نتایج اقتصادی و اجتماعی و سیاستی مترتب بر آن، آن هم به مقداری در حدود ۲۰ تا 25 درصد، ۲۵ درصدی که تا به دست مصرف‌کنندگان و نیازمندان واقعی، یعنی 75 درصد مردم کشور که در دهات می‌باشند برسد، می‌شود 50 درصد!

 

دهقان ایرانی نانش را خودش تهیه می‌کند، گوشت هم نمی‌‎خورد، ولی قند و شکر لازم دارد!

برای جامعه ایرانی، خاصه مردم روستانشین آن، قند و شکر در حکم نان و گوشت و قماش و حتی مهم‌تر و مقدم بر آنها از ضروریات زندگی است. دهقان ایرانی، نانش را خودش تهیه می‌کند، با پلاس دستباف هم می‌تواند ستر عورت نماید و گوشت هم نخورد، چنان‌که نمی‌خورد، ولی بدنش برای ادامه فعالیت به کالری احتیاج دارد که در قند است. قند، یگانه کالایی است که حتی مقدم بر دارو و پزشک، مردم روستا را به شهر می‌آورد و به مردم شهری نیازمند می‌سازد.

 

می‌گویید برای چند ماه قند و شکر انبار دارید، پس برای چه گران کرده‌‌اید؟!

ما فرض می‌کنیم ادعای دولت در افزایش یافتن به میزان سه برابر در بازارهای بین‌المللی صحیح می‌باشد. [رک: روزشمار 26 فروردین 1342] آخر این کار یک دفعه که نشده، به علاوه شما خود می‌گویید به اندازه چند ماه مصرف کشور، قند و شکر ارزان خرید در انبار دارید. در این صورت به چه مناسبت بابت جنس نخریده و یا ارزان‌خریده از مردم پول بیشتر و جلوتر می‌گیرید؟ اگر این کار را یک تاجر کرده بود با او چه معامله‌ای می‌کردید؟

شما که این مسئله را می‌دانستید، در کنفرانس اقتصادی به آن عظمت که تشکیل دادید چرا این موضوع را مطرح نکردید؟

 

مردم چوب زیادی خرج دولت و کسری بودجه را می‌خورند!

حقیقت این است که مردم چوب زیادی خرج دولت و کسر بودجه آن را می‌خورند نه گرانی شکر در بازارهای جهان. اگر عوارض و مالیات را از قند و شکر بردارند، هنوز این کالای ضروری با تمام افزایش قیمتی که تا سه برابر در دنیا پیدا کرده، در کشور ما و برای مردم ما گران نیست، اما چه می‌شود کرد؟! دولت می‌خواهد تمام هزینه‌های ضروری و غیرضروری و حتی هوی و هوس خود را از این راه تأمین کند؛ یعنی عوارض بستن بر ضروری‌ترین کالای مورد نیاز نیازمندترین مردم.

 

می‌خواستید کارگران را در سود نامعلوم کارخانه‌ها شریک کنید، قندش را گران کردید!

آن کارگری که می‌خواهید در ۲۰ درصد منافع نامعلوم کارخانه‌ها سهیمش کنید و صاحب طلایش سازید  مرحمت فرموده او را به همان مس سابق برگردانده در عوض قند و شکرش را گران نکنید و مس موجود خودش را از او نگیرید!5

 

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.