حربه‌های شاه و دربار برای سقوط قوام‌السلطنه از مقام نخست‌وزیری!

حربه‌های شاه و دربار برای سقوط قوام‌السلطنه از مقام نخست‌وزیری!

برای ضربت وارد آوردن به قوام‌السلطنه می‌بایستی از حربه‌ای کاری استفاده شود که دو اثر بزرگ داشته باشد. یکی اینکه روس و انگلیس و آمریکا ببینند برخلاف آنچه که می‌اندیشیدند و انتظار داشتند قوام‌السلطنه نه تنها قوی نیست و نمی‌تواند امنیتی را بگستراند بلکه موجب اغتشاش و بلوا گردیده دوام حکومت او نظم عادی فعلی را هم از بین برده زمینه کشور را برای آرامش پل پیروزی و اجرای برنامه‌های کمک به شوروی در ارسال مهمات جنگی و خواربار سست می‌نماید و ممکن است جاسوسان آلمانی با هم‌دستی ملیون ایران به کارهای خطرناک ضد متفقین پردازند...

«برای ضربت وارد آوردن به قوام‌السلطنه می‌بایستی از حربه‌ای کاری استفاده شود که دو اثر بزرگ داشته باشد. یکی اینکه روس و انگلیس و آمریکا ببینند برخلاف آنچه که می‌اندیشیدند و انتظار داشتند قوام‌السلطنه نه تنها قوی نیست و نمی‌تواند امنیتی را بگستراند بلکه موجب اغتشاش و بلوا گردیده دوام حکومت او نظم عادی فعلی را هم از بین برده زمینه کشور را برای آرامش پل پیروزی و اجرای برنامه‌های کمک به شوروی در ارسال مهمات جنگی و خواربار سست می‌نماید و ممکن است جاسوسان آلمانی با هم‌دستی ملیون ایران به کارهای خطرناک ضد متفقین پردازند. دیگر اینکه ضربت به نحوی به کار رود که قوام‌السلطنه از حیات و امنیت شخصی‌اش بیمناک گردیده احساس نماید که ادامه زندگی‌اش منوط به ترک مقام نخست‌وزیری است، زیرا او از آن کسانی نیست که این‌طوری‌ها از کار صدارت ایران دست بردارد. بدین جهت باید بلوایی در تهران راه انداخت که هر دو منظور را در بر داشته باشد. پس چه کاری بهتر از اینکه با تجهیز عده‌ای از جنوب شهر و ریختن آنها به مجلس به عنوان اینکه نان نداریم و این دولت لیاقت تأمین خواربار ما را ندارد و باید قوام‌السلطنه استعفا دهد و سپس ریختن آنها به خیابان‌ها و چاپیدن مغازه‌های مردم و همچنین ریختن عده‌ای از آنها به خانه مسکونی قوام‌السلطنه و آتش زدن آنجا این نتیجه را به دست آورند.1»

 

اجتماع مردم در مقابل مجلس شورای ملی به مناسبت کمبود نان (بلوای نان)

شماره آرشیو: 561-8ع

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.