16 مرداد 1341

16 مرداد 1341

تصمیم دولت گذشته در مورد اخذ شهریه مسکوت ماند/پیشنهاد ایوب خان درباره تشکیل کنفدراسیون ایران، پاکستان و افغانستان/واحد سیاسی بزرگ برای دفاع در برابر تجاوز خارجی/در میهمانی سفارت ترکیه ؛ آرام و مهندس شریف امامی مدتی با پگوف گفت و گو کردند/روابط ایران  و شوروی وارد مرحله جدیدی می شود/علم سرمست صدارت است گویی مشکلی وجود ندارد!/با توسعه بیکاری مشکل کسر بودجه حل نمی شود/بیکاری عمومی و کساد قطعا بیش از شش ماه و یک سال پیش است/یک سال و نیم است با بحران مبارزه می کنند ولی ورشکستگی ادامه دارد/بازرگانانی که بلاتکلیف هستند

تصمیم دولت گذشته در مورد اخذ شهریه مسکوت ماند

به دنبال اعتراض اولیای دانش آموزان در مورد اخذ شهریه از دانش آموزان بی بضاعت مقامات وزارت فرهنگ اعلام کردند که تصمیم دولت گذشته در مورد اخذ شهریه از دانش آموزان مسکوت ماند .

وزارت فرهنگ چندین سال است که طبق قوانین و مقررات خاصی از دانش آموزان دبیرستان های دولتی شهریه اخذ می کند البته میزان این شهریه در مدارس مختلف تا سال گذشته متفاوت بود و مقدار شهریه از هر دانش آموز را اولیای همان دبیرستان تعیین می کردند.

در دولت گذشته تصمیمی مبنی بر میزان اخذ شهریه از افراد با بضاعت گرفته شد. به موجب این تصمیم قرار بود از هر دانش آموز سیکل اول مبلغ یک هزار ریال و از هر دانش آموز سیکل دوم دبیرستان مبلغ 1500 ریال به عنوان شهریه اخذ گردد.

 

پیشنهاد ایوب خان درباره تشکیل کنفدراسیون ایران، پاکستان و افغانستان

«خبرگزاری فرانسه» از کویته گزارش داد :  پرزیدنت ایوب خان پیشنهاد کرد که یک نوع کنفدراسیون میان پاکستان و ایران و افغانستان تشکیل شود .

ران درباره میانجیگری میان پاکستان وافغانستان اشاره کرد و گفت پاکستان همیشه در موارد مختلف مخصوصا در ترانزیت کالا برای افغانستان تسهیلاتی قائل شده و حاضر است در این راه بیش از این ها جلو برود . رئیس جمهور پاکستان گفت دولت های بزرگ مانند هند و شوروی در اطراف کشور های ایران و پاکستان و افغانستان قرار گرفته اند و هر گاه این سه کشور به هم نزدیک شوند به طور موثری می توانند از خود دفاع کنند.

 

واحد سیاسی بزرگ برای دفاع در برابر تجاوز خارجی

«آسوشیتد پرس» نیز از کویته پاکستان گزارش داد : پرزیدنت ایوب خان رئیس جمهور پاکستان روز دوشنبه پیشنهاد کرد که سه کشور همسایه پاکستان، افغانستان و ایران به منظور دفاع از خود در برابر هر نوع تجاوز خارجی واحد سیاسی بزرگ تری را تشکیل دهند.

 

در میهمانی سفارت ترکیه ؛ آرام و مهندس شریف امامی مدتی با پگوف گفت و گو کردند

دیشب به  مناسبت پایان مدت ماموریت بایرام اوغلو سفیر کبیر ترکیه در ایران، از طرف وی و بانو ضیافتی در باغ ییلاقی سفارت ترکیه ترتیب داده شده بود .

وزیر امور خارجه در این میهمانی قریب یک ربع ساعت مشغول گفت و گو با پگوف بود و بعد هم سفیر کبیر شوروی مدتی نزدیک 25 دقیقه با مهندس شریف امامی نخست وزیر اسبق به صحبت و مذاکره پرداخت.

 

روابط ایران  و شوروی وارد مرحله جدیدی می شود

«یخ های جنگ سرد ترک برداشته است» و «مذاکرات سیاسی ایران و شوروی برای بهبود روابط دو کشور ادامه دارد» جمله اول از قول رادیو مسکو دیروز در مطبوعات تهران انتشار یافت و جمله دوم عین بیان پکوف سفیر کبیر شوروی در ایران درجشن مشروطیت است .

اولیای وزارت خارجه ایران پیرامون مناسبات ایران و شوروی سکوت کامل اختیار کرده اند و از جمله آرام وزیر امور خارجه درجشن دیشب سفارت ترکیه در پاسخ به سوالاتی در این باره حاضر نشد چیزی بگوید اما آنچه کاملا محسوس و روشن است این است که روابط دو کشور می خواهد وارد مرحله جدیدی شود و برای توجیه این امر دلایل بسیاری وجود دارد .

 

علم سرمست صدارت است گویی مشکلی وجود ندارد!

«روزنامه اطلاعات» در سرمقاله شماره امروز خود نوشت : دکتر امینی بار مشکلات را زمین گذاشت و علم بر حسب امرشاه آن را به دوش گرفت . آیا او می تواند این بار سنگین را به منزل برساند؟

این سئوالی است که این روزها هر کس از دیگری می کند، بعلاوه می پرسند چه شد دکتر امینی رفت و چه شد علم آمد؟

دکتر امینی چهارده ماه وده روز زمام امور را به دست گرفت و با قدرتی بی نظیر کار خود را شروع کرد، هر چه خواست او بود انجام شد اما سرانجام در برابر مشکلات موجود مملکت صدارت را کنار گذاشت و  اظهار ناتوانی جسمی و روحی کرد و برای رفع خستگی و کسالت امروز عازم اروپا گردید .

اماعلم گویی سرمست صدارت است، هیچ خیالش نیست ، تبسم از لبانش برچیده نمی شود، به اوضاع خوشبین است ، مثبت می اندیشد و مثبت حرف می زند و گویی کمترین احساس سنگینی بار مسئولیت و مشکلات نمی کند و به آینده خیلی امیدوار است به طوریکه انسان به شک می افتد که مشکلی وجود ندارد یا آقای علم احساس آن نمی نماید؟!

دکتر امینی در دوره زمامداریش تلاش بسیار کرد بودجه مملکت را که اکنون مهم ترین معضل موجود می باشد تعدیل کند، از تمام وزارتخانه ها آن چه میتوانست حذف کرد و به قول خودش تا سر حد امکان وجایی که یک قدم بیشتر نمی توانست جلو برود پیش رفت، یعنی تا آنجا که فقط حقوق ها و مستمری ها حفظ و حراست شود و اگر قدمی فراتر نهد باعث تعطیل بیمارستان ها و درمانگاه ها وخدمات اجتماعی می گردد تا آنجا پیشرفت که هم اکنون بیمارستان ها برای درمان بیماران وسایل کافی ندارند پول برای روغن و مازوت ندارند که دستگاه تهویه بیمارستان را به گردش آورند .

 

با توسعه بیکاری مشکل کسر بودجه حل نمی شود

«روزنامه اطلاعات» در ادامه سلسله یادداشت های خود درباره مشکل بودجه نوشت : راه اساسی و عملی کسر بودجه که ضمنا موجب تقویت و توسعه فعالیت های اقتصادی در داخل مملکت می شود افزایش در آمد عمومی مملکت است.

روش هایی که گاهگاه از طرف دولت های ما پیش گرفته می شود نشان می دهد که ما به هیچ وجه به این مسئولیت آشنا نیستیم و خود را در مقابل مردم مسئول نمی دانیم و به همین جهت ناگهان اقدام به تعطیل یک اداره و یا اخراج گروهی از کارمندان یک موسسه و یا محدودیت واردات ( که موجب تعطیل یک خط زنجیر از موسسات گوناگون و ورشکستگی های خطرناک می شود ) و یا تقلیل و قطع اعتبارات فنی و کشاورزی و یا تقلیل سرمایه گذاری های مختلف (که همه موجب بیکاری گروه کثیری از افراد طبقات مختلف مردم می گردد) می نمائیم و کلیه این اقدامات را نیز به عنوان کوشش برای تقویت اقتصاد مملکت و خدمت به مردم و جلوگیری از اسراف و تبذیر و حفظ تعادل بودجه و حفظ توازن ارزی و غیره به خورد مردم می دهیم، وچنین به نظر می رسد که از نظر مقامات دولتی ، تجار و صاحبان صنایع و کشاورزان و بالاخره کارمندان موسسات خصوصی و دولتی هستند که مسئول ندانم کاری های دولت های قبلی می باشند و راه چاره نیز مجازات ایشان و قطع درآمد های آنهاست ولی همان طور که دیده ایم این چنین راه حلی نه مقصود دولت را که حفظ توازن ارزی و تعادل بودجه است تامین می کند ونه رضایت مردم را که این اقدامات به عنوان خدمت به ایشان انجام می گیرد جلب می نماید.

 

بیکاری عمومی و کساد قطعا بیش از شش ماه و یک سال پیش است

تنها مردم خیلی خوشبین و یا مجذوبین می توانند بگویند که وضع اقتصادی امروز مملکت تفاوت فاحشی با شش ماه یا یک سال قبل پیدا کرده است و اگر واقع بین باشیم شاید بتوانیم بگوئیم که بیکاری عمومی و کساد که کسر بودجه نیز تا حدی ناشی از آن است. در حال حاضر قطعا بیش از شش ماه و یک سال پیش است و از این گذشته انتظار تقلیل آن نیز نمی رود در صورت ادامه روش فعلی همچنان رو به توسعه خواهد بود. چگونه میتوان با بیکار کردن صدها هزار نفر مردمی که در موسسات خصوصی و دولتی و در کارگاه های تولیدی و عمرانی و یا در تجارتخانه ها و موسسات وابسته به امر تجارت کار می کرده اند و عموم ایشان براثر اتخاذ سیاست صرفه جویی در ارز و صرفه جویی عمومی و تقلیل اعتبارات و غیره از کار بیکار شده اند کسر بودجه مملکت را جبران کرد و چگونه می توان با تقلیل فعالیت های تولیدی کشاورزی و صنعتی (که نتیجه قهری و تقلیل اعتبارات سرمایه گزاری های مختلف است) انتظار افزایش در آمد های ارزی مملکت را داشت و چطور با افزایش بیکاری و ورشکستگی و کساد می توان انتظار داشت که در آمد گمرکی و در آمد های مالیاتی مستقیم و غیر مستقیم دولت افزایش پیدا کند و بحران بر طرف گردد؟

 

یک سال و نیم است با بحران مبارزه می کنند ولی ورشکستگی ادامه دارد

بیش از یک سال و نیم است که از شروع برنامه های مبارزه با بحران می گذرد و امروز نه فقط بحران تخفیف نیافته بلکه شدت پیدا کرده و ورشکستگی نیز ادامه دارد و علت آن است که اوضاع را به حال خود رها کرده اند تا دوره رکود به دوره رونق تبدیل شود و کار ها خود به خود بهبود یابد ولی اگر یک بیمار حصبه ای خود به خود بهبود خواهد یافت بیماری اقتصادی ما هم با روش های فعلی که در واقع روش منفی و بی اعتنایی به بحران است در مان خواهد شد و حقایق نیز این نظر را تائید می کند.

 

بازرگانانی که بلاتکلیف هستند

بازرگانان وارد کننده که در دو ماهه اول سال کالاهای خود را با حقوق گمرکی و سود بازرگانی جدید و بدون تخفیف از گمرک مرخص کردند به موجب تصویب نامه بعدی دولت سود بازرگانی اضافی نسبت به سال گذشته را که پرداخته اند می توانند مسترد دارند.

نحوه این استرداد که در تصویب نامه مزبور به صورت احتساب بدهی مالیاتی تعیین شده بود مورد موافقت بازرگانان قرار نگرفت و پیشنهاد کردند طلب آنان از گمرک به حساب سود بازرگانی و حقوق گمرکی کالاهای جدیدی که از گمرک مرخص می کنند گذارده شود. این پیشنهاد پذیرفته شد و طرح آن در وزارت بازرگانی تهیه گردید ولی با تغییر دولت راکد ماند در حالی که بازرگانان و موسسات بازرگانی وارد کننده مبلغ مهمی از دولت طلبکار هستند.

مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.