واقعه حره در مشهد
یادداشت مرجع فقید زنده‌یاد آیت‌الله العظمی لطف‌الله صافی گلپایگانی، در باره فاجعه مسجد گوهرشاد، در حاشیه جلد چهارم فهرست کتابخانه آستان قدس رضوی(ع)

واقعه حره در مشهد

آنچه در پی می‌آید، یادداشت تاریخی مرجع فقید شیعه، زنده‌یاد آیت‌الله العظمی لطف‌الله صافی گلپایگانی، در باب نقش فتح‌الله پاکروان به نمایندگی از سوی رضاخان، در اعمال سیاست‌های دین‌ستیزانه در استان خراسان است. آن فقید سعید این یادداشت را در حاشیه جلد چهارم فهرست کتابخانه آستان قدس رضوی(ع) نگاشته، که بر حسب ظاهر و در اصل، در زمره کتب پدر ارجمندش زنده‌یاد آیت‌الله آخوند ملا محمدجواد صافی گلپایگانی بوده است. امید آنکه تاریخ پژوهان معاصر را، مفید و مقبول آید

پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهشکده تاریخ معاصر؛ 

 

آیت‌الله لطف‌الله صافی گلپایگانی

 

آیت‌الله لطف‌الله صافی گلپایگانی

 

«...این مرد (فتح‌الله پاکروان) کسی است که بزرگ‌ترین خیانت‌ها را به آستان قدس، مرتکب و به دستیاری او و چند تن همچون او از ملاحده عصر، آن اهانت و بی‌ادبی بزرگ و تاریخی و کشتار دسته‌جمعی مسلمین بی‌گناه در عتبه مقدّسه رضویه (علی مشرفها آلاف السلام و التحیه)، به فجیع‌ترین وضعی که تاریخ جز در مورد واقعه حره نظیر آن را نشان نمی‌دهد، انجام شد و همان کسی است که در دوره تولیت و ایالت خراسان، آنچه توانست در هتک ناموس و اعراض مردم و حبس و قتل بزرگان و علما و محو آثار دین و اسلام و آزادی مرتکب شد و همان کسی است که به امر حکومت وقت، جشن کشف حجاب بانوان را که با زور بی‌سابقه و جنایات بزرگ در ایران انجام شد، در ایوان صحن مطهّر رضوی (علیه‌السلام) با زور سرنیزه تشکیل داد و انصافا مطالبی که در دوره ایالت و تولیت این مرد در خراسان و سایر شهرستان‌های ایران به دست او و امثال او واقع شد، در صفحات تاریخ، کم‌نظیر است. لعنه‌الله علیهم و علی أعوانهم و علی من أمرهم بذلک. لطف‌الله صافی».

 

تصویر جلد چهارم فهرست کتابخانه آستان قدس رضوی(ع)

 

تصویر حاشیه‌نویسی آیت‌الله لطف‌الله صافی گلپایگانی بر جلد چهارم فهرست کتابخانه آستان قدس رضوی(ع)

 

 

 

مطالب مرتبط
حادثه مسجد گوهرشاد چگونه رقم خورد؟
طراحی وارونه یک برنامه
روزگار، تمام عاملان حادثه را به خاک سیاه نشاند
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  •  

تماس با ما تماس با ما : 38-22604037(9821+) ارتباط با ماInfo@iichs.ir
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران می باشد.
درج مطالب در سایت لزوماً به معنی تایید آن نیست.
استفاده از منابع این سایت با ذکر ماخذ مجاز است.