• 4578 |
  • 1396/02/19 |
  • 11:29

محلات شهر طهران قدیم

محله عودلاجان: محدود به خیابان جلیل‌آباد (خیام) و ارک کاخ گلستان و بیوتات سلطنتی تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و بازار عودلاجان یا بازار کلیمی‌ها و محله کلیمی‌ها و پامنار1 و جنوب خیابان چراغ گاز یا چراغ برق (امیرکبیر) و میدان توپخانه (میدان سپه).

تهران دارای پنج محله بود به این شرح:

اول ـ محله عودلاجان: محدود به خیابان جلیل‌آباد (خیام) و ارک کاخ گلستان و بیوتات سلطنتی تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و بازار عودلاجان یا بازار کلیمی‌ها و محله کلیمی‌ها و پامنار1 و جنوب خیابان چراغ گاز یا چراغ برق (امیرکبیر) و میدان توپخانه (میدان سپه).

دوم ـ محله سنگلج: محدود به خیابان خیام تا انتها و از شمال تا میدان حسن‌آباد و خیابان شیخ هادی و باستیون2 و پهلوی جنوبی (امیریه) و پل امیربهادر (خیابان بین میدان شاهپور و سه راه امیریه) و بازارچه قوام‌الدوله تا خیابان خیام.

سوم ـ محله بازار: حدود سه‌راه مسجد شاه (انتهای خیابان ناصر خسرو) در امتداد خیابان جباخانه (خیابان بوذرجمهری) تا انتهای بازار بزرگ (بازار بزازها) و بازار چهل تن. در جنوب و متمایل به طرف شرق تا خیابان ماشین دودی یا گارماشین (خیابان ری).

چهارم ـ محله چاله میدان یا چالی میدان: محدود به حدود جنوب بازار چهل تن و امامزاده سید اسماعیل و میدان مال فروش‌ها و میدان امین‌السلطان و گمرک و خانی‌آباد و دروازه غار و پاقاپوق (میدان اعدام یا میدان محمدیه).

پنجم ـ محله دولت: عبارت از حدود خیابان لاله‌زار، خیابان شاه‌آباد، خیابان اسلامبول، خیابان علاءالدوله3 (فردوسی)، خیابان لختی (خیابان سعدی)، خیابان واگن‌خانه (خیابان اکباتان)، خیابان عین‌الدوله (خیابان ایران)، خیابان دوشان‌تپه (خیابان ژاله) خیابان نظامیه (خیابان بهارستان)، دروازه شمیران، دروازه دولت و متعلقات آن که بعد از چهار محله سابق‌الذکر به وجود آمده جزء محلات جدیدالاحداث و غیرقابل اعتنای شهر به حساب می‌آمد.4و5

نمایی از چهارراه عودلاجان در طهران

شماره آرشیو: 506-4ع

1. از بازار عودلاجان تا پامنار نام محلات شرق تهران، از شرق خیابان ناصرخسرو تا خیابان سیروس.

2. انبار اسلحه و مهمات قشون که ابتدا با دیوارهای چینه‌ای و چند برج گلی محصور بود و بعدها دیوار و برج آن با آجر ساخته شد و اکنون قسمتی از آن به صورت فروشگاه ارتش در آمده است.

3. یکی از حکام تهران.

4. تهران فقط چهار محله داشت که چهار محله تهران نامیده می‌شد و محله پنجم از زمان دروازه‌کشی‌های زمان ناصرالدین‌شاه به آن اضافه شده بود که تهرانی‌های آن دوره آن را به حساب نمی‌‌آوردند و تقریباً محله‌ای شبیه منطقه اقماری، خارج از محدوده فعلی بود.

5. جعفر شهری، گوشه‌ای از تاریخ اجتماعی طهران قدیم، ج 1، تهران، معین، 1370، صص 15ـ16.

چاپ خبر